Jacht op voedsel bedreigt wilde dieren in Afrika

03-08-2000
Door: OneWorld Redactie
Bron: IPS/onzeWereld

De jacht op 'bushmeat' is een van de grootste bedreigingen geworden voor de wilde dieren in Afrika. Ook op exemplaren die vroeger taboe waren, zoals zebra's en nijlpaarden, wordt nu gejaagd.

‘We zitten op een scharniermoment. Binnenkort zijn er nog maar zeer weinig grote zoogdieren over om op te jagen,’ zegt Ginette Hemley, hoofd van 'Species Conservation' van het WNF.

Het aantal grotere zoogdieren, zoals de Kaapse buffel, de impala en gazelle neemt door de jacht zo snel af, dat de jacht zich nu uitbreidt naar kleinere diersoorten.

‘Het eten van knaagdieren en reptielen werd in het verleden nooit overwogen, maar nu vormen die soorten een belangrijk bestanddeel van het dagelijkse menu in vele gebieden,’ aldus het rapport.

Traffic bestudeerde twee jaar lang de handel in en het gebruik van wild in zeven landen in oostelijk en zuidelijk Afrika - Botswana, Kenia, Malawi, Mozambique, Tanzania, Zambia en Zimbabwe.

Het rapport ‘Food For Thought: The Utilization of Wild Meat in Eastern and Southern Africa’ geeft een overzicht van het wildgebruik in de regio, de economische waarde ervan voor bewoners van het platteland, de invloed van de jacht en de soorten die worden verhandeld.

Verschillende dieren leggen langzamerhand het loodje, variërend van insecten, knaagdieren en vogels tot buffels, olifanten en impala's. De grote dieren zijn het meest gewild: niet alleen omdat daar het meeste vlees aanzit, ze worden vaak het lekkerst gevonden.

Het is pas vrij recent dat de consumptie van wild wordt gezien als een bedreiging voor de biodiversiteit. De aandacht was immers altijd gericht op de jacht op officieel bedreigde diersoorten als tijgers, neushoorns en gorilla's. Deze dieren werden vooral geschoten als trofeeën of als grondstoffen voor traditionele medicijnen in China.

Totaal verbod is niet wenselijk
De vraag naar wild is groot. Behalve voor traditionele jagers, is het hoe langer hoe meer een voedselbron voor de plattelandsbevolking. Voor hen is wild veel goedkoper dan vlees van vee.

Ook in Afrikaanse steden neemt de wildconsumptie toe, hoewel het daar juist een duur luxeproduct is.

Een gemakkelijke oplossing, zoals een totaal jachtverbod, is volgens Traffic niet mogelijk en niet wenselijk. De vraag is te groot, mede omdat het wild vaak het enige vlees is dat de arme bevolking kan betalen. Dit wordt versterkt in tijden van economische recessie, droogte en hongersnood.

De conclusie van het rapport is dan ook dat ‘zonder wild in de stoofpot en in de lokale economie de levensstandaard van veel mensen nog verder zou dalen.’

In de meeste landen die werden onderzocht is het wild officieel eigendom van de regering. Er wordt heel veel illegaal op gejaagd. ‘In landen als Botswana, Kenya, Malawi, Mozambique, Tanzania, Zambia and Zimbabwe is de handel in wild de grootste illegale activiteit,’ zegt Rob Barnett, auteur van het Traffic-rapport.

Recente initiatieven van overheden tonen echter aan dat de bevolking veel voorzichtiger omgaat met de hoeveelheid wilde dieren als zij hier zelf eigendoms- of exploitatierecht over hebben. Dat is bijvoorbeeld te zien in Zimbabwe, Zambia en Tanzania.

Als mede-eigenaar van het wild, is een duurzaam beheer puur eigenbelang. Volgens het WNF en Traffic kan dit exploitatierecht de Afrikaanse fauna beschermen tegen de huidige intensieve jacht, zonder de bevolking een noodzakelijke voedselbron te ontnemen.

Rapport en beeldmateriaal

Reacties