Indiase zadenwet gunstig voor multinationals

27-06-2006
Door: OneWorld Redactie
Bron: IPS/OneWorld

De controversiële Seeds Bill is al een jaar lang onderwerp van discussie in het Indiase parlement. Het wetsvoorstel wil de kwaliteit van het zaaigoed in India verbeteren door alle producenten te verplichten zich te registreren en te voldoen aan bepaalde minimumstandaarden voor kwaliteit. 

 

Kleine boeren produceren over het algemeen zelf hun zaden. In geval van nood kunnen ze zaden inkopen bij openbare landbouwinstituten, die vaak beter zaad produceren dan de boeren zelf. De kwaliteitseisen, die de nieuwe wet stelt, zijn volgens critici te hoog voor de kleine boeren.

Rechten boeren

'De nieuwe wet is totaal onaanvaardbaar', zegt Suman Sahai van de niet-gouvernementele organisatie Gene Campaign. 'Het voorstel doet afbreuk aan de rechten van boeren op grond van de Plant Variety Protection Act uit 2001.' Die wet, die echter alleen op papier bestaat, staat boeren toe uit geregistreerd zaaigoed zelf zaaizaad te winnen en te verkopen.

 

Volgens de internationaal bekende landbouwactiviste Vandana Shiva is het gedaan met de rijke variëteit aan landbouwgewassen, als de wet wordt aangenomen. 'Als de boeren de controle verliezen over hun eigen zaaigoed, zullen ze afhankelijk worden van de gepatenteerde zaden van de internationale ondernemingen.'  Volgens Sahai zetten deze multinationals de Indiase regering momenteel onder druk de Plant Variety Protection Act verder niet uit te voeren.

 

Verkoopcampagnes

De nieuwe zadenwet geeft internationale bedrijven meer kansen om hun zaaigoed direct aan de man te brengen. Nu al trekken ze boeren aan met agressieve verkoopcampagnes die grotere opbrengsten en hogere winsten beloven. Zo is er sprake van contractlandbouw, waarbij boeren worden ingehuurd om exclusief voor een opdrachtgever bepaalde landbouwgewassen te telen.

Volgens de critici winnen de multinationals als zaadleveranciers terrein op de openbare landbouwinstituten, tot wie de boeren zich meestal wenden. Sinds de Indiase economie in 1991 is geliberaliseerd, lopen de investeringen van die landbouwinstituten sterk terug. De productie is bijna gehalveerd. Bedrijven, waaronder Monsanto, Agrevo en haar Nederlandse dochter Nunhems, investeerden in de afgelopen twintig jaar vier keer zo veel.

 

Hogere verdiensten

Contractlandbouw schrikt de meeste boeren niet af. Landbouwers in Karnataka die contract-augurken telen, vinden de vaste levering van zaaigoed en meststoffen en de vooraf afgesproken verkoopprijs voor de oogst aantrekkelijk. 'We verdienen er meer mee dan met ragi (de plaatselijke graansoort, red.) ',
 
zegt Siddesh, die samen met zijn moeder augurken teelt in Kattehalli.

Indiase bedrijven, die ook aan contractlandbouw doen, vrezen dat de multinationals door de nieuwe wet vrij baan krijgen. 'Zij passen agressieve praktijken toe om boeren helemaal afhankelijk te maken', klaagt Gopal Rao Girish van het Indiase bedrijf Green Agro Pack. 'De onmiddellijke winst voor boeren is duidelijk, maar op de lange termijn hebben zij geen voordeel.'

V.S. Rao, directeur van de grote Indiase zadenproducent Namdhari Seeds is niet zo pessimistisch. Volgens hem probeert de regering de boeren te beschermen met een programma, waarbij dorpen geld krijgen om te bepalen hoeveel er van welke gewassen op hun grondgebied worden aangeplant. Rao vindt wel dat de Indiase overheid meer moet samenwerken met Indiase zaadproducenten.

 

Reacties