‘Ik dacht dat Kameroenese vaders voor hun dochters een man uitkozen’

27-04-2004
Door: OneWorld Redactie
Bron: OneWorld

OW: Ben je aan het uitrusten van vier dagen globaal feesten?

'Ik ben zeker aan het uitrusten, want in die vier daagjes heb ik nog geen 15 uur geslapen. We hebben tot 's avonds laat gedanst, gepraat en gefeest. Daar voelde niemand zich moe, maar na thuiskomst viel ik als een blok in slaap. Maar dat is het zeker allemaal waard geweest en ik zou het zo weer overdoen!'

Waren het leuke mensen?

'Het waren súper-aardige mensen. We hebben veel gepraat en veel gelachen met elkaar. Dit moest met de Chilenen vaak met handen en voeten omdat ze nauwelijks een woord Engels spraken. De andere Nederlanders, Chilenen en de Kameroenezen waren heel open en vrolijk. Met de Oostenrijkers heb ik maar met twee echt goed contact gehad, de anderen waren een beetje afstandelijk. De Italianen waren ook hele aardige mensen. Een aantal van hen zag er ook zeker niet verkeerd uit!'

Wat heb je daar eigenlijk gedaan behalve dansen?

'Op woensdag zijn we 's morgens om half negen op het vliegtuig gestapt richting Salzburg. 's Middags zijn we naar het conferentiegebouw vertrokken voor een presentatie over het project. Ook moest elk land zichzelf presenteren. 's Avonds aten we het eten dat iedereen had meegenomen en typisch was voor het eigen land. Op donderdag presenteerde elke school zich met een kleine tentoonstelling.

We hebben ook in kleine groepjes gesproken over wat een global citizen is. In de groepjes schreven we op grote vellen papier wat wij dachten over de andere landen. Over Nederland schreven ze dat er veel coffeeshops zijn, we goed zijn in talen, dat we gebroken Duits spreken en dat iedereen tulpen in zijn tuin heeft. Later moest het land waar het over gezegd was, vertellen of dit echt zo was.'

Moest je zelf nog vooroordelen inslikken?

'Een aantal dingen die ik van te voren over de landen gedacht had, klopte wel. Zoals bij Italië: veel pizza's, pasta, de maffia etc. Maar over Kameroen had ik een verkeerd beeld. Ik dacht dat die mensen het veel slechter hadden.

Ik dacht bijvoorbeeld dat de vaders voor hun dochters een man uitkozen, dat zij haast geen internetverbinding hadden en dat de mensen het ontzettend zwaar hebben. Maar van die vaders klopte niet, internetverbindingen zijn wel moeilijk verkijgbaar, maar het lukt wel, en de mensen zelf vinden helemaal niet dat ze zo'n zwaar leven hebben.

Vroeger toen de mensen nog geen contact hadden met de westerse wereld, vonden zij het normaal om heel hard te werken of zich te laten bevelen door hun man etc. Maar sinds zij weten dat dat eigenlijk niet hoort, zijn ze pas gaan denken dat hun leven zwaarder is dan op andere plaatsen in de wereld.'

Wat waren jouw vooroordelen over Oostenrijkers eigenlijk?

'Dat de mensen veel skiën, veel wienerschnitzels en apfelstrudel eten, dat ze hun volkskleding alleen nog tijdens feesten en festivals dragen en dat ze hele aardige, vrijgevige mensen zijn.'

 

En, klopte dat een beetje?

'Dat van het skiën en dat het aardige, vrijgevige mensen zijn, zeker. Je ziet nog wel eens wat bejaarden in volkskleding lopen of op feesten, maar verder niet. En dat van de wienerschnitzel en apfelstrudel klopt niet.'

Hoe zag de rest van het programma er uit?

'Donderdagmiddag zijn we in kleine groepjes samen met een student uit Salzburg de stad gaan bekijken. 's Avonds waren we uitgenodigd om te komen luisteren een Jazz/Tango-concert. Hier was niet zoveel aan en daarom zijn we in de pauze naar de Burger King geweest. Dat was handig want we moesten spullen in de stad verzamelen die stonden voor globalisering. Wij namen een doosje van Burger King mee.

Vrijdag hebben we in groepen gepraat over het onderwerp dat we van te voren gekozen hadden. In ons geval Youth Culture. Hiermee zijn we de hele middag bezig geweest. Aan het einde daarvan hebben we er een korte presentatie over gegeven. 's Avonds hadden we een discofeest.

De volgende dag hebben we ons werkplan voor ons Youth Culture-project uitgebreid uitgelegd aan de anderen. Tijdens deze presentatie moesten we ook iets creatiefs doen, dus hebben we met de naam van ons project, COOL Create Our Own Life, iets gedaan.

Na dit alles moesten we al weer afscheid nemen van de mensen uit Chili, Kameroen, Italië en Oostenrijk omdat zij weggingen om in gastgezinnen in Oostenrijk te blijven. Wij vertrokken pas zondag. Dit afscheid was behoorlijk emotioneel.'

Waarom was het afscheid emotioneel?

'Je hebt hele dagen met die mensen gesproken, gelachen, gegeten, gefeest en muziek gemaakt en dat schept toch een band. Het is ook vooral het idee dat je deze mensen gewoon nóóit meer zult zien terwijl je dat zo graag zou willen. Het is onbeschrijflijk hoe je daar met elkaar omgaat, vooral 's avonds als je terug bent in het Jugendgastehaus en nog tot in de late uurtjes met elkaar zit. Dan leer je die mensen echt kennen en ontstaat er ook een vriendschap. En wie wil nou zijn vrienden nooit meer kunnen zien, niemand toch?'

Ben je een beetje een wereldburger geworden?

'Ik vind dat ik wel meer een wereldburger ben geworden. Ik weet meer hoe het er in andere landen op de wereld aan toe gaat en heb geen stereotype en cliché-beelden meer over die landen en mensen. Ook respecteer ik de andere mensen meer en neem je ook dingen over van een andere cultuur.

Maar ik ben nog niet helemaal een wereldburger. Ik ben nog niet gelijk aan mensen uit andere landen of werelddelen. Ik vind dat je pas voor 100 procent een wereldburger bent als jij dezelfde rechten en plichten hebt als iedereen op deze wereldbol.'

 

De Nederlandse delegatie is van plan om deze zomer een reunie te houden.

Reacties