Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Crazy Rich Asians is geen typische Amerikaanse romcom: het gaat dan wel over ware liefde die een clash tussen twee werelden overwint, maar de film heeft een volledig Aziatische cast. Welke impact gaat deze representatie hebben? En waar heeft de kaskraker gefaald? OneWorld bespreekt het met een panel van Nederlanders met een Aziatische achtergrond: journalist Pete Wu, schrijver en regisseur van Pricetag Myrthe Nymph Wai en scenarioschrijver (van onder andere De Slet van 6VWO) Manju Reijmer.

Groepsdiscussie-Crazy-Rich-Asians8
Beeld door: Judith Tielemans
Groepsdiscussie-Crazy-Rich-Asians4
Beeld door: Judith Tielemans

Crazy Rich Asians had een enorm succesvol openingsweekend. Wat voor impact denk je dat de Aziatische representatie in deze film daadwerkelijk zal hebben?

Manju: “Dat zal enorm meevallen. Ik denk wel dat het normaliseert. Het zal de filmstudio’s er wellicht van overtuigen dat men gerust een hoofdrol aan een Aziatische acteur kan geven. Het moet niet alleen bij deze film blijven. Het moet normaal worden dat er films zijn met een volledig Aziatische cast. Dat zou ik als doel willen zien.”

Pete: “En dat Aziatische acteurs andere rollen krijgen dan gewoonlijk, zoals een sushi-chef of een kungfu-meester.”

Manju: “Een film met een volledig Aziatische cast of met Aziatische acteurs in de hoofdrol is eigenlijk helemaal niet nieuw. We doen bij deze films, net als bij Black Panther, alsof het iets nieuws is dat voor het eerst groot succes heeft. Maar je hebt bijvoorbeeld Coming to America en Crouching Tiger, Hidden Dragon. Er is allang bewezen dat wij een groot publiek kunnen dienen. Maar er wordt na afloop niets mee gedaan. We doen heel graag alsof alles voor het eerst is, want dat verkoopt goed. Dan heb je een headline.”

Myrthe: “Er zijn veel voorlopers geweest, zoals Memoirs of a Geisha en The Joy Luck Club, maar ook minder bekende filmmakers zoals Wong Fu Productions en het X-Men-karakter Jubilee. Er is een pad gecreëerd voor Crazy Rich Asians en een gat geslagen voor toekomstige Aziatische producties. Crazy Rich Asians heeft de laatste klap gegeven om mainstream te gaan. Of Crazy Rich Asians mogelijk was zonder deze voorlopers, dat denk ik niet. Maar het is zeker niet waar dat Crazy Rich Asians de eerste is.”

Is Crazy Rich Asians een aanzet voor wat meer diepgaande Aziatische verhalen in de toekomst?

Myrthe: “Het maakt het wel makkelijker. Alleen lijkt dat me niet het doel. Ik ging samen met een Aziatische vriend naar de film. Hij zei dat het niet diepgaand voor hem hoeft te zijn. Als hij maar kan genieten en zichzelf kan herkennen in de acteurs, zowel qua emoties als achtergrond. Zo simpel kan het. Het belangrijkste is dat Aziaten mee mogen doen in deze industrie.”

Manju: “Ik denk dat Crazy Rich Asians zo enorm slaagt, omdat de film over iets universeels gaat. We kijken graag naar status, rijkdom en liefde. Terwijl een serieuze film over bijvoorbeeld de Chinese spoorwegmedewerkers in de Verenigde Staten confronterend is. Ik vraag mij dus echt af of die sprong gemaakt zal worden. En is het wel eerlijk om dat te verwachten?”

In Hollywood worden Aziatische rollen soms aan witte mensen gegeven: whitewashing. Gaat dat nu veranderen?

Pete Wu: “Ed Skrein werd voor de film Hellboy gecast, en hij trok zich terug na een storm van kritiek. Dat is goed, maar ik geloof niet dat hij iets om whitewashing geeft. Hij dacht gewoon aan zijn imago. Dus we moeten ons blijven uitspreken. En als we hierdoor meer Aziatische acteurs op het scherm gaan zien, dan is dat helemaal super. Dankzij Crazy Rich Asians zijn zeventig Aziatische acteurs veel zichtbaarder geworden in Hollywood. Het westerse publiek wist niet eens dat ze bestonden.”

Wat zal het effect van Crazy Rich Asians zijn op de Nederlandse film- en tv-wereld?

Manju: “Ik ben cynisch over de Nederlandse mediawereld. ‘We kunnen ze niet vinden dus ze zijn er niet’, zeggen ze vaak. Ze proberen het wel bij jeugdproducties. Jeugdseries zijn superdivers, Spangas bijvoorbeeld. Maar de volwassenendrama’s, nee.”

Zijn er geen kansen of zijn er geen Aziatische acteurs?

Manju: “Het houdt elkaar in stand.”

Pete: “Zodra een regisseur een beginnende Aziatische acteur de kans geeft, dan kan het een sneeuwbaleffect veroorzaken.”

Myrthe: “Ze zijn er zeker wel. Ik heb de acteurs voor mijn film via mijn eigen netwerk gevonden, via een casting call op Facebook. Het netwerk onder Aziaten groeit enorm. Ik ben er wel positief over. Maar film en tv zijn twee verschillende werelden.”

Groepsdiscussie-Crazy-Rich-Asians5
Pete Wu Beeld door: Judith Tielemans

Een aantal landen heeft de titel van de film aangepast naar Crazy Rich of Crazy & Rich. Is dat een slecht teken of juist een goede ontwikkeling?

Pete: “De hoofdrolspelers staan nog enorm prominent op de filmposter. Dus niemand kan eromheen dat het over Aziaten gaat.”

Manju: “Het is niet iets slechts, want het woord Asians impliceert dat de film een representatie is van alle Aziaten, wat niet zo is. Dus het is geen groot probleem.”

Pete: “Het is een betere titel. Het probleem van het gebrek aan Aziatische diversiteit binnen de cast valt dan weg.”

Een van de nummers op de soundtrack heet Yellow. De regisseur zei dat het expres is—de makers wilden de stereotypes over Aziaten omarmen en prachtig maken. Wat vinden jullie hiervan?

Myrthe: “Dat deed de film wel vaker. Er wordt vaak gezegd dat het de eerste film zonder stereotype Aziaten is. Maar de film ontkent juist niet dat er stereotypes zijn. De boodschap is dat Aziaten meer zijn dan de stereotypes, ondanks het feit dat een aantal stereotypes waar kunnen zijn. Ze hebben die echt omarmd. De film heeft een aantal attributen ingezet, om het meer Aziatisch te maken, zoals de dumplings en mahjong.”

Pete: “Dat de film helemaal geen uitleg gaf over hoe mahjong werkt, terwijl het een belangrijk onderdeel is van de climax van de film, zegt natuurlijk ook veel. Ik snapte zelf niet per se de regels, maar ik had wel door dat er iets gaande was.”

Groepsdiscussie-Crazy-Rich-Asians7
Manju Reijmer Beeld door: Judith Tielemans

Er is veel kritiek geweest op de rol van Goh Peik Lin, die voor de film werd aangepast zodat Awkwafina, een Amerikaanse rapper van Aziatische afkomst, deze kon invullen. De rol veranderde in een ‘sassy black sidekick’-karikatuur, die zwarte cultuur toeëigent

Manju: “Het probleem is niet zozeer dat Awkwafina het speelt, maar dat de regisseur dit echt wilde. Je maakt een film omdat je beeldvorming van een bevolkingsgroep wilt bevorderen, maar over de rug van een andere bevolkingsgroep, die niet eens in de film voorkomt.”

Pete: “Het is eigenlijk ongeloofwaardig.”

Myrthe: “De kritiek is begrijpelijk, want wat als wij de situatie zouden omdraaien? Als het ging om een film met een volledige zwarte cast en een zwarte persoon zou Chinese trekjes hebben, dan werd vast het ook niet gewaardeerd.”

De film had ook andere stereotypes, zoals een homoseksuele modedesigner. Resoneren zulke stereotypes met de achterliggende gedachte van de film?

Manju: “Ik was allang blij dat er een homoseksuele man inzat. Mijn eerste gedachte was ‘OMG yes we got one’.”

Pete: “Iedereen moest een driedimensionaal karakter zijn. Maar voor de homoseksuele Aziaat was blijkbaar niet genoeg tijd om hem driedimensionaal te maken. De volgende stap is dat ze ook voor minderheden de juiste representatie regelen.”

Myrthe: “Maar eigenlijk waren alle karakters een beetje oppervlakkig. Van het genre is het te verwachten.”

Pete: “Nick, de mannelijke hoofdrol, was net een kartonnen bord. Er zat nauwelijks diepgang in zijn karakter. De redenering van zijn liefde voor Rachel was oppervlakkig. Wat was zijn beroep?”

Manju: “Nobody knows. It doesn’t matter. Hij had een sixpack. Ik vond het trouwens heel goed dat de mannelijke Aziatische karakters geseksualiseerd werden. En de vrouwelijke karakters waren allemaal intelligent.”

Er was ook kritiek op de film uit de Aziatische hoek. Het zou alleen een bepaald type Aziaat laten zien. De cast van de film bestaat alleen uit noordoostelijke Aziaten. De film liet niet de enorme diversiteit van Singapore zien, laat staan van heel Azië. De enige Aziaten met een meer getinte kleur waren bedienden.”

Myrthe: “Maar het blijft een romcom, een Hollywoodfilm. We kunnen niet verwachten dat het alle Aziatische culturen meeneemt. Dat de filmregisseur zoiets claimt, zegt meer over de achterliggende gedachte en wat het doel is van de film, dan over de film zelf.”

Pete: “Deze film covert niet het hele spectrum van ons grootste werelddeel. Natuurlijk niet. Maar ik denk wel dat deze beweging iets kan starten en dat hij niet te stoppen valt. En niet dat deze film alleen alles goed gaat maken.”

Manju: “Daar ben ik het wel mee eens. Het gaat er vooral om hoe er naar de film gekeken wordt. Black Panther was bewust bezig met het meenemen van allerlei Afrikaanse culturen. Crazy Rich Asians heeft dat nooit gepretendeerd.”

Groepsdiscussie-Crazy-Rich-Asians6
Myrthe Nymph Wai Beeld door: Judith Tielemans

Wat zijn jullie verwachtingen voor de sequel?

Manju: “Ik hoop op meer diversiteit, in de breedste zin van het woord. Laten we ook bediendes een rol geven, en niet alleen de 0,01 procent van de samenleving. Maar ik ben wel blij als de sequel over Astrid gaat.”

Myrthe: “Er was veel focus op de esthetische kant van de film. Ik hoop dat de sequel meer focust op het verhaal.”

Pete: “De volgende films in deze franchise zullen vast hetzelfde blijven, net als Bridget Jones. Maar ik hoop wel dat Hollywood diverser wordt dankzij deze film.”

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
upload_lawrence-1280×845

Lawrence Cheuk

Lawrence Cheuk is bestuurskundige. Hij maakt zich hard voor intersectionaliteit, jongerenparticipatie en tegen klimaatontwrichting.
Profielpagina

Advertentie

wca2019_600x500_v4 (002)