OneWorld presenteert:

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Op de toiletdeur van hun lichte, knusse appartement in Amsterdam-Zuid zit een genderdiverse sticker. Als je erlangs loopt, verandert het symbool van man naar vrouw. Petra van Dijk (55), eerst Peter, is een transvrouw. Ze leerde Esther Wouters (48) kennen toen ze net hormonen was gaan slikken. Petra had nog brede schouders en wat hardere gelaatstrekken. Dat schrok Esther niet af: “Ik vond Petra heel intrigerend.” Ze kijkt naar haar partner en haar ogen twinkelen. “Ik kon me heel goed voorstellen dat iemand op jou zou vallen.”

Ziek van verliefdheid

Het eerste afspraakje is meteen raak. Petra is ziek van verliefdheid, ze moet er zelfs van overgeven. “Ik was net een puber.” Esther probeert haar sterke gevoelens in bedwang te houden. Ze vindt het spannend om voor Petra te kiezen. “Ik stond op en dacht: hoe moet ik dit nu aan mijn moeder uitleggen…” Petra schiet in de lach. “Een relatie met een transvrouw leek me een hoop gedoe,” vervolgt Esther. “Het was alsof mijn hoofd ontplofte.”

Maar Esthers familie is direct enthousiast. Ook van negatieve reacties op straat is weinig sprake. Petra herinnert zich wel een paar scheldpartijen uit het begin van haar transitieproces. “Ze noemden me travestiet en homo.” Dat riep vragen op: had ze zich te mannelijk gekleed? Kon ze beter geen broek meer aantrekken? Bij Esther huilde ze daarover. “Ik vond het pijnlijk om te zien dat dat een soort keurslijf werd. Maar je bent er goed doorheen gekomen”, blikt Esther terug. Petra vindt zichzelf nu prima zoals ze is. “Ik kan nog van alles bedenken, zoals een stembandoperatie. Maar daar ben ik klaar mee.”

Hoewel ze een ongewoon setje zijn, noemt het stel zichzelf doorsnee. “We zien er niet extreem uit en gedragen ons niet opvallend. We zijn heel sociaal, netjes en rustig”, vertelt Petra. Esther gelooft dat ze mede daardoor weinig vervelende dingen hebben meegemaakt. “Mensen vinden ons snel aardig. Ze maken misschien weleens een grapje over ons, maar zullen niet zomaar lelijk doen.” Petra benadrukt: “Wij lezen ook gewoon de krant, gaan op vakantie net als ieder ander en liggen op tijd in bed.” Lachend: “We zijn ook al een beetje op leeftijd.”

Wij zijn geen lesbisch setje

Maar wie Petra en Esther in een hokje wil plaatsen, staat voor een moeilijke klus. Een lesbisch setje zijn ze niet, vindt Petra. “Esther is biseksueel en ik voel mij niet lesbisch. Bovendien hebben we geen kat”, grapt ze. Waarom identificeert Petra zich wel als vrouw en niet als lesbienne? “Ik heb niet als vrouw ontdekt dat ik op vrouwen val”, legt ze uit. “Ik ben niet als vrouw geboren of opgevoed. Ik heb 50 jaar als heteroseksuele man geleefd en had een gezin en kinderen. Ik viel op vrouwen en dat is nog steeds zo.” Petra noemt zichzelf daarom een ‘transvrouw die op vrouwen valt’.

Ik ben een vrouw met ballen

Haar opvoeding als man sijpelt soms door in het dagelijks leven. Zo is Petra degene die een lamp vervangt als dat nodig is, omdat zij dat nu eenmaal geleerd heeft. “Maar Esther verwacht die dingen niet van mij, omdat ik vroeger man was”, nuanceert ze. Esther vindt het fijn dat er in de relatie geen strikte taakverdeling is. Dat doet haar karakter meer recht, vertelt ze. “Je bent heel zelfstandig en stoer”, bevestigt Petra. Esther: “Ik ben een vrouw met ballen.”

Negatieve reacties

De poster waarop ze samen afgebeeld staan, illustreert dat lef. De vraag of ze getwijfeld hebben over hun deelname, leidt tot een korte aarzeling bij Esther. Petra: “Ik niet. Ik ben strijdvaardig, outgoing en heel geëmancipeerd.” Petra was een van de eersten die het geslacht op haar paspoort veranderde onder de transgenderwet. Dat trok veel media-aandacht, waardoor ze naar eigen zeggen wel wat gewend is. “Ik ben niet bang of zenuwachtig. Eerder nieuwsgierig waar onze posters komen te hangen.”

Esther heeft er wel even over nagedacht. “De eerdere campagne vond ik een beetje moraliserend. Daar ben ik niet zo van.” De intentie om liefde tussen echte stellen te laten zien, trok haar over de streep. Daar vindt ze zichzelf en Petra namelijk heel geschikt voor. “Wij zijn een ongebruikelijk stel, maar ook doorsnee. En we kunnen wel tegen een stootje.” De ochtend na haar toezegging was toch spannend. “Ik werd wakker en dacht: maandag is de lancering. Dinsdag staan we waarschijnlijk ergens met een hakenkruis op ons hoofd.”

Dat soort reacties is niet ondenkbaar. De reclameposters van SuitSupply met zoenende mannen werden vernield en beklad. Het stel neemt dat risico op de koop toe. “Wij lopen op straat ook hand in hand. Hetero’s doen dat, dus waarom wij niet.” Petra’s blik wordt fel. “Je kunt wel bang zijn en altijd in de kast blijven, maar dat weigeren we. Wij verbergen onszelf niet.”

posterPetraEstherjpg
© FemmesForFreedom

Liefde is een mensenrecht

Hoewel hun liefde geen geheim is, lopen ze  in bepaalde delen van de stad liever niet hand in hand. Volgens Petra omdat daar meer mensen wonen die er vanuit hun culturele achtergrond moeite mee kunnen hebben. “Dan provoceer je, zo zie ik dat. Dat zoek ik niet op.” Petra en Esther hebben geluk met een accepterende familie, maar dat geldt niet voor elk koppel.

“Liefde is een mensenrecht,” vindt Esther. “Dat je kunt zijn met wie je wilt.” Petra vult aan: “Dat gunnen we anderen ook. We willen met de posters laten zien dat onze liefde niet gek is, maar dat mensen eraan moeten wennen. Ik hoop dat dit soort acties dat proces versnelt. Dat we dichter bij een vrije partnerkeuze voor iedereen komen.”

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
Esther-Samuel

Esther Samuel

Chef Online

Esther (1991) is chef online bij OneWorld en schrijft graag over seksualiteit en identiteit.
Profielpagina