OneWorld presenteert:

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

De betekenis van Pride is op zich natuurlijk prachtig. Ik bén trots. Trots op mijn homoseksuele identiteit, trots op de diversiteit binnen de queer gemeenschap en trots op de verschillende activisten om mij heen. Die bijvoorbeeld aangesloten zijn bij groepen als We reclaim our pride, die de gemeenschap inclusiever en veiliger proberen te maken.

Toch voel ik me ook ongemakkelijk bij het zien van Pride-uitingen, omdat ik steeds vaker zie hoe mijn homoseksuele identiteit, en die van vele anderen, gekapitaliseerd wordt. Het is een vorm van schijntolerantie die bestaat ten behoeve van het ‘goede’ imago van grote organisaties.

Ik zie steeds vaker hoe mijn homoseksuele identiteit, en die van vele anderen, gekapitaliseerd wordt

De andere kant van de trotse medaille

Het thema van de Pride vorig jaar luidde: This is My Pride. Maar de Pride is al een tijdje niet meer van mij. Verschillende bedrijven en organisaties hebben zich de Pride toegeëigend voor eigen gewin.

Toen ik vorige week met de auto Amsterdam uit reed, zag ik langs de snelweg een Shell-tankstation gedecoreerd met regenboogvlaggen en een banner met de tekst: “Welkom bij Shell. Iedereen.” Dit geeft precies de ongegronde toe-eigening van de Pride weer. Naast het feit dat Shell letterlijk niks heeft bijgedragen aan de emancipatie van queers in Nederland, is het bedrijf berucht om zijn uitbuitende buitenlandse beleid. Met name het verpesten van de Nigerdelta en het uitbaten van werknemers in diezelfde delta haalde al meerdere malen het nieuws. De queer gemeenschap is historisch gezien juist een gemeenschap die strijdt tegen uitbuiting.

De queer gemeenschap is historisch gezien juist een gemeenschap die strijdt tegen uitbuiting.

Dat Shell in de week van Pride het lef heeft om de aandacht op te eisen is zeer problematisch. Shell gebruikt hun tolerante houding als rookgordijn, waardoor andere problematiek aan het zicht wordt onttrokken. Dit bedrijf heeft niks te zoeken binnen de trots van onze community en verdient geen enkele aandacht op dit vlak.

Nog zo’n club is de VVD – of breder getrokken: de regerende coalitie en de uitvoerende ministeries – die al jaren een anti-immigratiebeleid voeren en verantwoordelijk zijn voor het terugsturen van vele homoseksuele vluchtelingen. Zodra de Pride begint, zijn ook zij plotseling in de feeststemming. Kort geleden werd besloten dat de verhalen van homoseksuele vluchtelingen ‘authentiek genoeg’ moeten zijn. Zo niet, dan kan er zomaar een enkeltje worden geboekt naar het vaak homofobe en gevaarlijke thuisland. Bespaar ons deze hypocrisie.

mahrael-boutros-723821-unsplash1

Niet-hetero jongeren mogen er zijn, als ze maar ‘normaal’ doen

Tolerantie van LHB-jongeren bestaat in Nederland onder bepaalde voorwaarden.

Schijntolerantie is iets waar we voor op moeten passen, ook al lijken bedrijven en organisaties de centrale boodschap van de Pride met de beste bedoelingen uit te dragen.

ING, het ministerie van Defensie en de Amsterdamse Brandweer zijn voorbeelden van bedrijven en instanties die niks bijdragen aan de emancipatie van queers, en wel een plek krijgen in de botenparade van de Pride. Het zijn bovendien bedrijven en instellingen die de hoge inschrijfkosten voor de parade gemakkelijk kunnen betalen. Dat geldt niet voor tal van kleine queer organisaties, die juist wel gewenste deelnemers aan de Pride zouden zijn. In 2017 waren slechts 38 van de 80 boten van organisaties die werk verrichten voor de queer community, een schokkend laag aantal.

Intolerantie in de eigen community

Eveneens moeten we oppassen voor uitholling van de boodschap vanuit onze eigen community. Een conservatieve organisatie als de Gayservatives, die vorig jaar in Rotterdam de Pride verstoorde, gebruikt trots op de queer community in hun campagne voor uitsluiting, xenofobie en islamofobie. De Gayservatives hebben onterecht de neiging om het geweld tegen homoseksuelen te herleiden naar immigratie. Ook zo’n schijntolerante organisatie verdient geen aandacht op de Pride.

Deze verschillende manieren van onderdrukking zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en organisaties als de Gayservatives, de ING en Shell veranderen de betekenis van begrippen als ‘pride’, ‘trots’ en ‘tolerantie’, vergelijkbaar met het neoliberal feminism, een vorm van feminisme dat een sterke basis heeft in kapitalisme. Dit is kwalijk, omdat het de betekenis die de queer community aan deze begrippen heeft gegeven verdunt. Met het klakkeloos overnemen van deze woorden voor eigen gewin, wordt de boodschap uitgehold.

Bovendien belemmert de hypocriete houding van onder andere Shell, een deel van onze regering, en de Gayservatives de discussie over wat tolerantie tegenwoordig betekent. De eenzijdige opvatting ‘wij-zijn-tolerant’ sluit die discussie, terwijl die juist nu, juist in tijden van intolerantie, opengebroken moet worden. Want laten we eerlijk zijn, in een land waar 29 procent van de bevolking negatieve gevoelens krijgt van het zicht van twee zoenende mannen en in een land waarin queer tieners wordt verteld dat zij vooral hun gevoelens voor zichzelf moeten houden, moeten we ons telkens afvragen of we wel zo tolerant zijn als dat we denken.

Trots blijven vieren

Het is belangrijk dat onze vele emancipatoire successen gevierd worden tijdens Pride, en dat moeten we zeker blijven doen. De Pride is er om de heteroseksuele en heteronormatieve samenleving te laten zien dat verschillende lichamen en seksualiteiten als gelijken naast elkaar moeten en kunnen bestaan.

ana-cruz-588678-unsplash

Dit jaar vier ik Pride wél

Pride draait om de eigenwaarde van alle soorten en maten queermensen.

Maar laten we wel kritisch blijven over hoe we trots vieren, welke organisaties en instanties het verdienen om Pride-uitingen te mogen maken en welke organisaties een plek verdienen in de botenparade. Is een samengaan van Pride en commercie mogelijk? Wellicht. Maar er ligt altijd het gevaar op de loer dat een organisatie de Pride uitsluitend gebruikt voor het opkrikken van een imago, zonder dat de boodschap van Pride daadwerkelijk ondersteund wordt. Ik ben van mening dat er goed gekeken moet worden naar welke maatschappelijke actoren het hardst hun stem kunnen laten horen. Hypocrisie en intolerantie mag daar geen plek in vinden, al brengt het nog zoveel geld of aanzien met zich mee.

The first Pride was a riot is inmiddels een activistische slagzin, en de komende Pride zal voor mij dan ook in het teken staan van die riot, en de trots die ik heb om deel uit te maken van deze prachtige gemeenschap.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
photo5979036694910971437

Daan van Engelen

Daan van Engelen studeerde Gender Studies en houdt zich in zijn werk voornamelijk bezig met maatschappelijke vraagstukken over seksualiteit …
Profielpagina