Een maand op plasticdieet: de belangrijkste lessen

07-08-2017 Bron: OneWorld
Het plastic dat Anneroos nog heeft gekocht tijdens de plasticvrije maand.
OneWorld-stagiairs Anneroos, Marit en Jantine hebben geprobeerd een maand lang plasticvrij te leven. In de laatste blog vertellen zij over hun ervaringen en de lessen die ze hebben geleerd.
Blog – 

Anneroos: Positief veranderd

Afgelopen week was dan echt de laatste dag van het plasticdieet. Afgezien van het feit dat het voor mij razendsnel voorbij is gegaan (niet mijn hele leven draait om plastic gelukkig, ik maak ook nog andere dingen mee), heb ik er niet zo'n heel goed gevoel bij. Een beetje dat gevoel van hoe meer je weet, des te meer je beseft hoe weinig je weet. Maar in het geval van plastic besparen luidt mijn credo: hoe meer je het probeert, des te meer je merkt hoe moeilijk het is.

Natuurlijk zijn er wel een aantal positieve zaken veranderd. Ik winkel niet meer met plastic tasjes en de schaamte om jonglerend met te veel ongeplande boodschappen rond te lopen omdat ik mijn tas weer eens ben vergeten is ook weg, al ben ik er nog niet veel handiger in geworden. Nu zou ik een verhaal kunnen houden over dat ik zo veel bewuster ben geworden, maar tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik me niet per se anders voel. Wel ben ik er dankzij onze altijd motiverende redactie achter gekomen dat, om een nieuwe gewoonte aan te leren, sociale steun misschien wel de beste stimulans is (of sociale controle, noem het wat je wil). Moet je natuurlijk wel toevallig leuke collega's hebben...

Marit: Plasticvrij in Italië

Het is eindelijk zover: ik ga de zomer doorbrengen in Napels, Italië! Superleuk natuurlijk, maar mijn plasticvrije dieet wordt wel wat lastiger vol te houden. Ik verblijf in het huis van mijn vriend Gennaro, die hier woont. Zijn familie gebruikt veel plastic: plastic bordjes, plastic bekertjes, noem het maar op.

"Oké, vanaf nu gebruiken we gewone borden en bekers die we kunnen afwassen, in plaats van het plastic." Mijn vriend kijkt me geïrriteerd aan. "Maar we recyclen toch alles?" Ik geef hem een strenge blik en schenk water voor hem in. In een normaal glas natuurlijk.

Alles wat je eet, komt hier in een plastic verpakking met vaak ook een plastic zak er omheen. Ook in Napels geldt de wet voor het extra betalen voor plastic tasjes, maar toch geven ze je het tasje zonder te vragen mee. Vaak kan ik het toch vermijden. Toen ik een boek kocht, nam ik dat mee in mijn stoffen tas, en als je hier een cornetto al cioccolato (chocolade-croissantje) koopt, geven ze je dat mee in een papieren zakje. Ook pizza’s kan ik gerust eten; die zitten alleen in een kartonnen doos als je het plastic zakje eromheen afwijst. Soms is er helaas geen ontkomen aan; wanneer tante Rosa mij een glaasje water in een plastic bekertje aanreikt, neem ik het toch maar aan. Grazie mille.

Jantine: Kaas, vlees en do-it-yourself

Ik en mijn man hebben allebei een zwak voor kaas. Het is wel even zoeken om dat onverpakt te vinden. Misschien maar stoppen met kaas eten? Dat zou sowieso geen slecht idee zijn. We hebben toch maar kaas gehaald - biologisch, bij de boer vandaan. Netjes in een papieren verpakking. Bij thuiskomst bleek dat er een laagje plastic aan de binnenkant van het papier zat. Op zich niet gek wat houdbaarheid betreft, maar daar hadden we even niet aan gedacht...

Melk hebben we deze maand nog niet uit de supermarkt gehaald. Ik drink sowieso weinig melk, maar we hadden wel wat melk voor de lasagne nodig. Melk uit de supermarkt heeft een plastic dop, dus gingen we op zoek naar een alternatief. Uiteindelijk kwamen we ook hiervoor bij een boer terecht: melk vers van de tap, in een glazen fles die we van thuis hadden meegenomen.

Vlees eten
Nick wil graag weer eens vlees eten (in plaats van alleen frikadellen die in een kartonnen doos verpakt zijn). Dat is nog wel een uitdaging. Bij de supermarkt hoeven we geen onverpakt vlees te zoeken. Bij een boer of op de markt is het vaak ook al verpakt - in plastic. Nick heeft eigen bakjes meegenomen naar de slager, die het geen probleem vond om het vlees daarin te verpakken. Terwijl ik dit schrijf, komt de heerlijke geur van een stoofpotje me tegemoet.

Do-it-yourself
We maken eigenlijk best veel zelf. Vorige week heeft Nick wilde bramen geplukt en daar hebben we jam van gemaakt. Ik schrok er wel van hoeveel suiker er in moest, maar ja. Lekker is het wel. Verder hebben we munt uit eigen tuin - heerlijk om thee mee te maken of in een fles water te zetten. Vanmorgen heb ik cashewnoten getapt bij de Lidl en daar pindakaas van gemaakt.

De tandpasta was bijna op, en omdat de meeste tandpasta's microplastics bevatten en de tube van plastic is, besloot ik zelf tandpasta te maken, iets wat al lang op mijn to do-lijstje stond. Een eetlepel kokosolie en een eetlepel zuiveringszout dat in een kartonnen doosje en, jawel, in een plastic zakje verpakt zat. Hopelijk kunnen we er langer mee doen dan met gangbare tandpasta.

Benieuwd naar de vorige updates over het plasticdieet? Lees ze hier:

Het begin: Challenge: een maand zonder plastic
Update 1: Hoe wij al een week plasticvrij leven
Update 2: Wij Plasticvrij: diepvriesgroente, plantenpotten en citroenlimonade

Anneroos Dijkstra

Mijn naam is Anneroos Dijkstra en ik ben een derdejaars Culturele...

Lees meer van deze auteur >
Marit Bruinsma

Marit Bruinsma is redactiestagiaire bij One World en volgt de studie...

Lees meer van deze auteur >
Jantine ter Beek-Brandemann

Jantine ter Beek-Brandemann is afstudeerstagiaire bij OneWorld en student...

Lees meer van deze auteur >

Reacties