‘Strijd tegen illegale houtkap is dweilen met de kraan open’

13-11-2006
Door: Judith Jansen
Bron: OneWorld

 

'Veel mensen in Papoea-Nieuw-Guinea leven van het hout van de bomen. Een volledige stop op het kappen van bomen, is niet realistisch. Ons doel is om duurzame houtkap te bevorderen en illegale praktijken uit te bannen. Daaraan hebben we onze handen al vol.'

 

Advocate Almah Tararia is op werkbezoek in Europa. Ze probeert zoveel mogelijk mensen te bereiken. Ze geeft overal voordrachten, lezingen en interviews. Ook sprak ze het Europese Parlement toe.
 

Europese regelgeving
De Europese Commissie houdt momenteel een public hearing tot en met februari 2007 over de nieuwe Europese regels met importrestricties voor illegaal hout. Illegaal gekapt hout kan nog steeds zonder problemen ingevoerd worden. De Europese Unie gaat op dit moment niet verder dan vrijwillige partnerschappen met houtexporterende landen.
Volgens 164 Europese maatschappelijke organisaties moet de EU bindende regels opstellen, die landen formeel verbiedt om illegaal gekapt hout te importeren en de mogelijkheid biedt om overtreders te bestraffen. Ook nationale regeringen worden aangemoedigd om milieuovertreders strenger aan te pakken.

Tararia wil mensen bewust maken van de illegale houtkappraktijken die dagelijks plaatsvinden Papoea-Nieuw-Guinea. En ze lobbiet in samenwerking met Greenpeace voor Europese regelgeving om de import van illegaal gekapt hout te verbieden. Want volgens haar is heel wat hout dat te koop is op de Europese markt, illegaal gekapt in Papoea-Nieuw-Guinea.
 

'Zolang het illegaal kappen niet aan banden wordt gelegd, kunnen grote bedrijven hun gang blijven gaan. Met alle gevolgen vandien. Pas wanneer grote spelers als de EU de import van illegaal hout verbieden, kunnen we werken aan duurzaam beheer van de bossen. Nu is het dweilen met de kraan open.'

 

Terugfluiten
 

In haar land is Almah Tararia werkzaam voor het Eco Forestry Forum (EFF). Dat is een koepel van twintig lokale organisaties die zich allemaal bezig houden met bosbeheer en landrechten. Tararia, mensenrechtenadvocaat van origine, houdt namens hen in de gaten of het overheidsorgaan dat verantwoordelijk is voor bosbeheer, de regels naleeft.

 

'Het is belangrijk dat wij de regering terugfluiten wanneer die in de fout gaat. Corruptie is bijvoorbeeld een groot probleem in Papoea-Nieuw-Guinea. Bedrijven spelen de regering veel geld toe. In ruil daarvoor krijgen ze makkelijker concessies. Met de rechten van de lokale mensen wordt dan onvoldoende rekening gehouden. Daarvoor komen wij op.'

 

De regering van Papoea-Nieuw-Guinea is verplicht een 34-stappenplan te respecteren wanneer het concessierechten geeft aan bedrijven.

 

Een van de 34 stappen is dat elk stuk land dat wordt verkocht, op papier moet zijn vastgelegd. Daarin moet duidelijk staan hoeveel bomen en planten er staan, hoeveel mensen er wonen, wat voor dieren er leven, en dus wat voor gevolgen de houtkap in het gebied heeft. Een andere stap is dat duidelijk moet zijn dat de bewoners, als ze land verkopen, weten waarvoor ze tekenen, welke rechten ze opgeven.

 

'Op die punten is de regering nalatig geweest toen ze kaprechten verleende aan een Chinees-Maleisisch bedrijf', zegt Tararia. 'We hebben de regering aangeklaagd en een eerste succes geboekt. Zolang het proces loopt, mag het bedrijf niet kappen.'

 

Lokale ontwikkeling
 

 

'Papoea-Nieuw-Guinea heeft nu al 31 jaar een onafhankelijke regering, en al die tijd worden er op grote schaal bossen gekapt. Maar het heeft geen economische ontwikkeling gebracht.

'De enige verantwoorde manier om hout te kappen is de duurzame manier. Door lokale mensen, op kleine schaal en met respect voor de biodiversiteit en de ecosystemen. Net genoeg voor export maar niet op de gulzige manier, waarop het nu gebeurt. Daar hebben alleen de grote bedrijven baat bij. Lokale ontwikkeling blijft uit.'

 

 

 

 

Reacties