Dag 5: Van Domtoren tot Eiffeltoren - Gestrand met Paulette in Estrées

09-12-2015
Door: Sophie Nusselder
Bron: OneWorld
Blog – 

Op dinsdag 8 december fietsten de fietsers van Milieudefensie van Marchiennes naar St. Quentin. Deze 80 kilometer lange route begon op een weg waar een aantal enorme koeltorens van een energiecentrale staan. Vervolgens kwamen de fietsers door een gevarieerd landschap met plattelandsdorpen afgewisseld met mijnbouwplaatsjes als Hornaing en Mastaing. Tussen Cambrai en St. Quentin begon het te regenen: regenpakken werden uit fietstassen gehaald, hoesjes om schoenen gedaan en sommigen van hen hadden zelfs hoesjes voor over de helm. 

Deze 65-jarige activiste uit Utrecht, is de enige van de groep die op een fiets rijdt zonder versnellingen

Wie zijn deze 30 fietsers? Wat beweegt hen om mee te fietsen naar Parijs? Gisteren fietste ik een dag mee en ging ik in gesprek met Paulette Jansen. Deze 65-jarige activiste uit Utrecht, is de enige van de groep die op een fiets rijdt zonder versnellingen. Deze
'klimaatneutrale fiets' heeft een bamboe spatbord, kurken handvaten en houten kistje voorop dat volledig gemaakt is van Europese grondstoffen. Vooraan het kistje prijkt 'Miss Piggy', dit is Paulette’s lievelingsmascotte vanwege haar communicatieve en kritische kwaliteiten.

Paulette, die al actief is als vrijwilliger bij Milieudefensie sinds 1975, was één van de eerste mensen die zich inschreef voor de fietstocht. Al eerder deed zij mee aan een fietstocht georganiseerd door Milieudefensie. Begin jaren negentig was ze er ook bij tijdens de 'Grenzenloos Fietstocht', die als doel had te laten zien dat mobiliteit zonder auto gezond en leuk is. Onderweg werd geprotesteerd tegen steeds verder uitdijende vervoersstromen, verzet getoond tegen de Betuwelijn, aandacht gevraagd voor minder materiële consumptie en een verantwoordelijke manier met de 
wereld omgaan. 

Bij acties gaat het om aantallen mensen die aanwezig zijn. Mijn aanwezigheid telt. Daarom fiets ik mee

Ik vind het bewonderenswaardig hoe solidair de groep is met Paulette. Zij klimt namelijk prima de berg op maar doet dit vaak lopend, naast haar fiets. De groep wacht dan geduldig tot Paulette boven is en roetsjt dan gezamenlijk de heuvel weer af. Deze fietstechniek kan prima uitgevoerd worden als de zon schijnt, echter met regen is het een ander verhaal. Wanneer je aan ‘t wachten bent, beweeg je niet en krijg je het koud. Gisteren is daarom per hoge uitzondering besloten dat Paulette opgehaald werd door Oof van de volgbus. Ik was solidair met Paulette en wachtte samen met haar tot we werden opgehaald bij de kerk van Estrées, 14 kilometer voor de finish in St Quentin.

Vandaag is er gelukkig beter weer voorspeld en stapt Paulette weer op haar fiets. Paulette: “Klimaatverandering is een mondiaal probleem. Er moet meer druk op de ketel komen om internationaal aandacht te vragen voor klimaatverandering. Bij acties gaat het om aantallen mensen die aanwezig zijn. Mijn aanwezigheid telt. Daarom fiets ik mee!”

OneWorld magazine nu met kookboek cadeau

Reacties