Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Ze komt uit Gorinchem, heeft donkerblond steil haar, blauwe ogen en ellenlange benen: Anna Roos is 1.84 meter lang. Vorig jaar werkte ze fulltime als model, nu studeert ze bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. “Ik ben dankbaar voor deze kans, maar het vak heeft veel keerzijdes. Er kan veel verbeterd worden, opdrachten zouden bijvoorbeeld zwart-op-wit moeten worden bevestigd.”

Uitbuiting

Van Wijngaarden is een typisch high fashion model. Een paar maanden geleden liep ze de haute couture show van Dolce & Gabbana. Je zou verwachten dat een show van zo’n befaamd modemerk goed verdient, maar dit was niet het geval. Ze kreeg namelijk uitbetaald in goederen. “Ik wist dat van te voren, maar ik vind het niet correct. Dit is ook een vorm van uitbuiting. Het wekt de indruk dat het normaal is dat bedrijven modellen in natura betalen, terwijl wij ook onze huur moeten betalen. Op deze manier worden modellen niet respectvol behandeld.”

Anna Roos tijdens de Dolce & Gabbana show Bron: www.instagram.com

Het modellenvak bestaat grofweg uit twee verschillende categoriën: commercieel en high fashion. Een high fashion model werkt vooral voor (bekende) tijdschriften en loopt haute couture shows. Commercieel werk kan heel verschillend zijn: een model kan bijvoorbeeld voor een merk van modeconcern Inditex werken, zoals Berhska, of voor een campagne van tandpasta’s. High fashion modellen moeten aan strengere eisen voldoen dan commerciële modellen; ze zijn langer, iets slanker en hebben vaak een aparter gezicht. Een high fashion model doet ook wel commercieel werk, maar andersom niet.

Het is niet de eerste keer dat Van Wijngaarden zoiets meemaakte. “Ik heb het eerder gehad bij een merk uit New York. Het erge is dat ik die kleding zelfs nooit heb ontvangen, het zou om duizend euro in trade gaan.” Via haar modellenbureau lukt het niet om in contact te komen met het betreffende bedrijf en e-mails worden genegeerd door de klant. “Zulke opdrachten moeten vastgelegd worden.” Van Wijngaarden vindt dat modellenbureaus sowieso meer plichten mogen hebben. “Er moet beter worden gekeken naar contracten, samen met accountants. Ook vind ik dat bureaus meer advies moeten geven over een gezonde levensstijl.”

Prestatiedruk

“Mijn jaar als fulltime model was leuk, maar ik had gemengde gevoelens. Er werd van me verwacht dat ik een superster was, een powervrouw. In mijn contract moest ik mijn talenten opschrijven.” Alleen knap zijn is blijkbaar niet genoeg. Mensen moeten tegenwoordig alles kunnen. Prestatiedruk speelt een grote rol in de samenleving, zo ook bij modellenwerk. Met haar typisch Nederlandse uiterlijk kreeg Van Wijngaarden te horen dat ze teveel op een nuchtere Hollander leek en niet speciaal genoeg was. “Mijn hobby’s zijn lezen en haken. Dat volstond niet. Het zou geen eis moeten zijn dat je naast modellenwerk nog een ander talent moet hebben.”

Haar eigen kledingstijl was voorts niet hip genoeg, volgens haar agentschappen. Ze is niet zo van de modetrends. “Als je een opvallende kledingstijl hebt wanneer je beroemd bent, is dat goed. Dan val je op. Maar als je nog niet zo ver bent, kun je beter een hippe stijl hebben. Ik zou nu dus eigenlijk fluwelen broeken moeten dragen naar castings.”
Haar agentschap vroeg of ze zich wilde aanpassen, maar Van Wijngaarden besloot dat niet te doen. “Ik plaats geen bikinifoto’s op sociale media en ik doe ook niet alsof sporten mijn hobby is. Dat ik dan minder volgers heb, is dan maar zo.”

Eerste testshoot van Anna Roos, toen 14 jaar oud Bron: www.instagram.com

Leeftijd verhogen

Dat ze op jonge leeftijd in het vak is ingerold, heeft voor haar geen negatieve gevolgen gehad. “Maar ik had niet op zo jonge leeftijd hoeven beginnen.” Van Wijngaarden zat indertijd nog op school, dus kon niet veel modellenwerk doen. “Het was voor mij een groot avontuur. Als modellen zo vroeg beginnen, is de kans groter dat zij hun school niet afmaken. Ook weet je op jonge leeftijd nog niet hoe iemands bouw is, dus zodra je iets ouder wordt, krijg je vaak moeite met het behouden van de modellenmaten.” Van Wijngaarden denkt daarom dat het beter zou zijn wanneer bureaus pas gaan werken met modellen van boven de achttien is. Op die leeftijd zie je ook iemands lichaamsbouw beter, dus weet je zeker of iemand voor het vak is weggelegd.”

Ondanks de opkomst van de curvy of plus sized markt gelooft Van Wijngaarden niet dat het beeld van modellen en het schoonheidsideaal zal veranderen. “Misschien dat er een kleine markt voor plus sized blijft bestaan, maar deze industrie zal het idee van slanke modellen niet overnemen.” Wat volgens haar wel toekomst heeft, is feminisme. “Ik geloof dat feminisme zal doorzetten in de mode en dat vrouwen belangrijke posities gaan krijgen.”

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
bewl3-0735

Jacolijn Groesbeek

Jacolijn (1997) studeert journalistiek en heeft een passie voor schrijven en fotografie. Onderwerpen als mode, mensenrechten en …
Profielpagina