Emigratie uit Argentinië breekt alle records

11-03-2002
Door: OneWorld Redactie
Bron: IPS/OneWorld

2002 Lijkt voor Argentinië het jaar van de emigratie te zijn. Het aantal nationalisatie-aanvragen in de Italiaanse en Spaanse ambassade is in de afgelopen twee maanden verdriedubbeld. Ook geslaagde mensen met een goede baan en genoeg spaargeld kiezen voor een nieuwe start in het buitenland.

In januari stapten in Buenos Aires vier keer meer Argentijnen op een internationale vlucht dan in januari 2001. De belangrijkste bestemmingen waren Spanje, Italië en de Verenigde Staten. Veel Argentijnen uit de middenklasse stammen af van emigranten uit Spanje en Italië die vanaf het einde van de 19de eeuw in golven naar Zuid-Amerika trokken.

De meeste vertrekkers komen uit de middenklasse. Het zijn bedienden, kleine ondernemers, vaklui met een goede opleiding en studenten. Vooral de werkloosheid drijft de Argentijnen weg uit hun land. 23 Procent van de actieve bevolking heeft geen werk, en nog eens 20 procent heeft maar een tijdelijke baan of is onder zijn of haar opleidingsniveau aan het werk.

Emigratie begint een vertrouwd gespreksonderwerp te worden onder dertigers en bij jongeren. Velen daarvan denken dat het geen zin meer heeft hun studie in Argentinië af te maken. In radio-en tv-programma's wordt eindeloos gediscussieerd over de voor- en nadelen van emigreren. Ook in kranten en tijdschriften verschijnen talloze berichten hierover.

Chaos

De financiële chaos in Argentinië en de hoge werkloosheid vormen de belangrijkste redenen achter de beslissing van de Argentijnse middenklasse om hun geluk elders te zoeken. Een zorgeloze oude dag lijkt voor de meeste Argentijnen ook niet meer weggelegd, en voor wie ernstig ziek wordt is het sociaal vangnet beangstigend smal geworden.

In de jaren 90 verlieten elk jaar bijna 5.000 Argentijnen hun land om in het buitenland te gaan wonen. In 1999, toen de recessie begon, steeg dat aantal tot 8.000, het jaar daarop stopte de teller pas bij 90 000.

Vorig jaar lag dat aantal iets lager, maar dat was te wijten aan de vliegangst veroorzaakt door ‘11 september’. Sinds de bevriezing van de banktegoeden op 3 december van vorig jaar en het ontslag van president Fernando de la Rúa dat daar 17 dagen later op volgde, zijn alle remmen weer losgegooid.

Vergeleken met de huidige cijfers was de emigratie tijdens de dictatuur (1976-1983) en de periode van hyperinflatie van 1989 tot 1991, maar klein.

Reacties