Een handvol vragen: Lovemore Matombo

17-06-2010 Bron: IS Online
Lovemore Matombo

Verhoging van het minimumloon, belastingverlaging en meer banen. Dertig jaar na de onafhankelijkheid heeft de Zimbabwaanse vakbondsleider Lovemore Matombo nog veel om voor te strijden. Even was hij in Europa om met zijn vakbroeders te vergaderen. “Het is fijn om in alle rust te kunnen overleggen zonder over je schouder te hoeven kijken of je wordt gevolgd.”

1. Waar was u toen Zimbabwe onafhankelijk werd in 1980?
“Die dag staat in mijn geheugen gegrift! Samen met twintigduizend andere Zimbabwanen stond ik in het stadion waar president Banana en vice-president Mugabe werden beëdigd. Het was een dag van vreugde. Onbekenden vielen elkaar in de armen. Mensen huilden van geluk. Maar we realiseerden ons tegelijkertijd dat duizenden mensen deze dag van vrijheid niet mee konden maken omdat ze in de strijd voor vrijheid gestorven waren. We dachten dat het de dag was waarop onderdrukking en uitbuiting voor altijd zouden verdwijnen.”

2. Hoe heeft u deze ‘Bevrijdingsdag’ in dit jubileumjaar beleefd?
“Voor het eerst in dertig jaar was ik op 18 april niet in Zimbabwe, maar in Groot-Brittannië om te vergaderen met mijn collega’s van de vakbond. Onafhankelijkheidsdag heeft sinds tien jaar zijn glans voor mij verloren. Zimbabwanen leven in een hel op aarde. Ook al is er nu een regering van nationale eenheid, de economische crisis duurt voort en mensen worden nog altijd zonder opgaaf van reden gearresteerd. Ik realiseerde mij in Londen weer eens goed hoe fijn het is om in alle rust te vergaderen en niet voortdurend achterom te hoeven kijken of je gevolgd wordt door de politie.”

3. Wat zijn de belangrijkste misstanden waarvoor u de barricades opgaat?
“Wij eisen dat de belastingen, die internationaal gezien tot de hoogste behoren, verlaagd worden. Wij willen dat het minimumloon verhoogd wordt van 150 naar 500 dollar. Dat is volgens ons het minimumbedrag dat een gemiddelde familie van zes personen nodig heeft om te kunnen overleven. Maar liefst 98 procent van de Zimbabwanen moet van minder rondkomen, terwijl werkelijk alles hier ontzettend duur is door de torenhoge inflatie van de afgelopen jaren. Of het nu gaat om schoolgeld en medicijnen of meel en suiker, je betaalt je blauw. De arbeiders hebben zich de afgelopen vijftien maanden koest gehouden, om de nieuwe regering eerst een kans wilden geven. Maar ze vinden het resultaat tegenvallen, terwijl ze zo hun best hebben gedaan om oppositiepartij MDC van Tsvangrai aan de macht te helpen Ik verwacht dat ze binnenkort weer de straat op gaan.”

4. Maar welke vakbondsleden gaan dan de straat op? Slechts 10 procent van de Zimbabwanen heeft een baan.
“Wij krijgen ook veel steun van de overige 90 procent van de mensen. Van deze groep werkt ongeveer de helft in de informele economie. Die is overigens zeer gestructureerd en heeft zelfs zijn eigen vakbondskantoor. En elke marktplaats heeft een secretaris en een president die met ambtenaren om de tafel zitten. Wij willen deze groep helpen een plek te veroveren in de formele economie.”

5. Wat voor dag zal Onafhankelijkheidsdag voor Zimbabwe over de volgende dertig jaar zijn?
“Dan vieren wij dat Zimbabwe een hoogontwikkeld, democratisch geleid land is. Ik ben heel positief over de toekomst. Er is op deze planeet geen autoritair systeem dat het voor altijd volhoudt. Bovendien zijn Zimbabwanen zeer ondernemend en volhardend. Er komt een dag waarop we zonder angst bijeenkomsten kunnen organiseren. Die gedachte houdt mij op de been.”

Pieternel Gruppen

Pieternel Gruppen werkt op dit moment bij Trouw. Voordat ze bij Trouw ging...

Lees meer van deze auteur >

Reacties