Derde Wereld betaalt prijs voor ‘war on drugs’

28-03-2001
Door: OneWorld Redactie
Bron: onzeWereld

Het Enkelvoudig Verdrag van de VN van 26 maart 1961 beoogde het drugsprobleem binnen een kwart eeuw op te lossen. Dat is bepaald niet gelukt. De maatschappelijke problemen rond drugsgebruik en –handel van 1961 vallen in het niet vergeleken met 1986 en daarna. ‘Het zou de samenleving ten goede komen als de illusie uit 1961 dat de wereld drugvrij zal worden, wordt opgegeven,’ aldus Encod, de European NGO Council on Drugs & Development.

Het internationale verbod op drugs veroorzaakt meer schade dan de drugs zelf. Dat is de rode draad van de conclusies van een bijeenkomst van deskundigen in Brussel, georganiseerd door Encod.

Coördinator Joep Oomen: ‘Als men spreekt van de war on drugs, geldt die eigenlijk vooral voor de ontwikkelingslanden. In het Zuiden is het vaak écht oorlog, waarbij drugshandel een centrale rol speelt, en waarbij meer fysieke slachtoffers vallen.’

Bescherming van de volksgezondheid was een van de morele fundamenten voor het Enkelvoudig Verdrag uit 1961.Maar volgens Encod is het internationale beleid juist direct verantwoordelijk voor mensenrechtenschendingen en een aantal sociale-, en gezondheidsproblemen.

De gebrekkige toegang tot steriele injectienaalden bijvoorbeeld leidt in veel landen tot massale verspreiding van hepatitis en aids. Onveilige en risicovolle gebruikspatronen van drugs verspreiden zich mede door het onbreken van goede preventieprogramma’s.

Verder is er sprake van opsluiting en criminalisering van drugsgebruikers en kleine boeren. Veel gemeenschappen in ontwikkelingslanden worden langdurig geconfronteerd met geweld. Cocaboeren in Zuid-Amerika bijvoorbeeld worden van hun inkomen beroofd en bovendien wordt het milieu bedreigd door besproeiingscampagnes, stelt Encod.

‘EU moet evaluatie durven maken’
De problemen gelden hoe langer hoe meer voor ontwikkelingslanden. Volgens het Wereld Drugrapport 2000 van het Drugsbestrijdingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDCP) neemt het aantal verslaafden in het Zuiden de laatste jaren enorm toe. In Centraal-Aziatische, Latijns-Amerikaanse en Afrikaanse landen schieten de cijfers omhoog.

Volgens Encod moeten volksgezondheid en mensenrechten bij de regulering van drugs uitgangspunt worden.


Voor het zover is, lijkt een grondige en objectieve evaluatie van de effectiviteit van veertig jaar internationaal drugsbeleid op zijn plaats. Volgens Encod is het opmerkelijk dat ook de VN weigeren om de doctrine van het verbod eerlijk te analyseren.

Encod roept de Europese Unie – bakermat van humanitaire waarden en alternatief drugsbeleid – op om het voortouw te nemen en de evaluatie als eerste te maken. Oomen: ‘We benaderen Europarlementariërs voor een groot congres dat we volgend jaar organiseren. Het Europarlement vragen we nu al om een speciale onderrzoekscommissie op te richten die deze taak op zich neemt.’

Oomen denkt dat de VN-conventie uit 1961 zijn 50ste verjaardag niet zal halen. ‘Steeds meer, nieuwe politieke leiders durven te erkennen dat het huidige beleid een fiasco is.’

Een opmerkelijk voorbeeld hiervan is het pleidooi van Mexico’s president Vicente Fox voor legalisering van alle drugs, afgelopen week in Mexico-Stad. ‘De mensheid zal op een dag inzien dat dit het beste is.’ Jorge Batlle, president van Urugay, zei enkele maanden geleden hetzelfde.

Mexico staat onder grote druk van de Verenigde Staten, grootste voorstander én uitvinder van de war on drugs. Ook daar schuift een en ander. Vorige week werd onder druk van de Republikeinse gouverneur van New Mexico, Gary Johnson, vergaande hervormingen van het drugsbeleid goedgekeurd.

Wellicht heeft de met Oscars bekroonde film Traffic - met Mexicaans-Amerikaanse drugsoorlog als onderwerp – visionaire eigenschappen.

Site van Encod
Site van VN-drugsbestrijdingsprogramma
Site van VN-drugsbestrijdingsprogramma

Reacties