De helft van Turkije is boos

23-04-2017
Door: Esra Dede
Bron: OneWorld
Foto: flickr - Josiah Mackenzie
Blog – 

Een tiener in Adana wordt van school getrapt terwijl ze campagne voert tegen het referendum. Ik zie meerdere foto’s van haar op mijn Facebook timeline verschijnen. Ze staat voor de camera met een bord waar ‘hayir’ op staat. Ze is tegen de grondwetswijzigingen. Vlak voor haar eindexamens van school getrapt worden, heeft grote gevolgen voor haar toekomst. Ik ben boos en ik deel haar verhaal met mijn Facebookvrienden. De reacties komen snel binnen. “Ik ben zelf in Istanbul op dit moment en iedereen heeft ruimte om campagne te voeren, dit is nep nieuws” is een van de eerste reacties. Het schiet zoals altijd weer in het verkeerde keelgat.

Het waren de laatste dagen voor het referendum en de gemoederen begonnen hoog op te lopen. Termen als ‘fake news’ en ‘sabotage’ werden lukraak ingezet. Zodra een beeld of statement te confronterend was, werd het weggezet als onwaar. Worden mensen online bedreigd? Kan niet, gebeurt niet, ik zie het niet. Is deze tiener van school getrapt vanwege het referendum? Ze heeft vast andere dingen gedaan om het zover te laten komen. Zijn er gevechten in Den Haag tijdenshet uitbrengen van de stemmen? Die zijn dan vast door de nee-stemmers uitgelokt.

Er is altijd wel een manier te bedenken om niet geconfronteerd te worden met verhalen die je niet zinnen.

Ja-stemmers zijn te bang om zich uit te spreken, werd er op een gegeven moment gezegd. Ja-stemmers laten hun gezicht niet zien of ze beargumenteren hun keuze niet. De meeste ja-stemmers die ik heb gesproken, zien hun keuze als een noodsituatie of als loyaliteit naar de president toe. Het gevoel in een hoek te worden gedreven kan ervoor zorgen dat je rare sprongen maakt. Ik begrijp dat ze er moeite mee hebben.

Obscure foto’s komen boven tafel

Ook ik heb er moeite mee gehad. Het lezen van trotse “ja”-berichten gaf mij een bittere nasmaak. Ook bij vrienden die ik waardeer. Ik wilde ik ze door elkaar schudden. Waarom konden ze het nou niet inzien? Waarom wilden ze het nou niet accepteren? Waarschijnlijk dachten zij precies hetzelfde toen ik mijn omslagfoto veranderde in “hayir”. Het gras is alsnog droger aan de overkant. Hoe kunnen deze hoogopgeleide Nederlandse Turken gedogen dat de doodstraf mogelijk terugkomt? Hoe kunnen ze deze maatregelen zien als de enige redding van de democratie? Ik kan mij er nog altijd niet in vinden.

De ontkenning blijft doorgaan. Rapporten worden geschreven over de mogelijke corrupte kanten van het referendum. Obscure foto’s komen boven tafel met stembiljetten zonder stempels of stemlokalen zonder toezicht. Het blijft doorgaan. Sinds de uitslag zijn er meerdere demonstraties in de grote steden. Elke dag lopen er duizenden mensen op straat, omdat ze deze uitslag niet willen accepteren. De helft van het land is boos – en dat kan niet worden weggezet als fake-nieuws. 

Foto header: flickr

Esra Dede

Studente geneeskunde Esra Dede blogt voor OneWorld over alles wat haar opvalt...

Lees meer van deze auteur >

Reacties