<i>Dagboek Zimbabwe: de aanloop naar het stemmen</i>

09-03-2002
Door: OneWorld Redactie

Mijn naam is Johan Dijkers (ik gebruik een pseudoniem want ik wil hier nog langer en zonder problemen blijven wonen). Ik woon in een noordelijke voorstad van Harare met mijn vriendin en geadopteerde zoon, beiden Afrikaanse Zimbabwanen. Ik woon hier vijf jaar en toen ik in 1995 aankwam was dit een van de plezierigste en meest westerse landen van het Afrikaanse continent.

Met de Zweedse regering startte ik een ontwikkelingsproject voor kleine boeren in de Zambezi valley. Verder verdien ik mijn brood met het managen van biologische-landbouwprojecten in binnen- en buitenland.

Referendum

In september 1997 begon president Robert Mugabe met de eerste economische maatregelen, die leiden tot een debacle. Hij kondigde af dat de mannen en vrouwen die in de vrijheidsstrijd tegen het Rhodesische leger gevochten hadden (war-vets) een éénmalige uitkering kregen van Zim$ 50.000 (toen toch ruim euro 2800 waard) en een maandelijks pensioen van Zim$ 2000 (euro 112) kregen. En toen was de schatkist al erg aan het leegraken.

Een paar maanden later stuurde de president een grote troepenmacht naar de Democratische Republiek Congo, zonder toestemming van het parlement te vragen. De gevolgen waren disastreus: als eerste was er geen benzine meer, alles ging rechtstreeks naar het leger in Congo.

Niet lang daarna kwam er een referendum die de grondwet moest wijzigen om de president veel meer macht te geven. Deze werd weggestemd en Mugabe begon te beseffen dat hij niet meer zo populair was als daarvoor.

Vege lijf redden

Vandaag is hij te bang om zijn positie te verliezen en een kat in het nauw maakt rare spongen. Hij heeft een enorm aantal jongens laten opleiden tot militia van Zanu PF (zijn partij). Zij terroriseren de bevolking en iedereen is bang.

Ons kleine gezinnetje heeft niet lang geleden een Zanu PF-partij kaart 'gekocht' voor het geval we door deze jongens lastig gevallen worden. In Afrika is alles te koop en het was niet eens duur?

De afgelopen weken hebben we iedere avond gediscusieerd wat we zullen moeten doen om het vege lijf te redden als het mis gaat, als 'de vlam in de pan slaat'. We hebben nu voor twee weken eten in huis en een volle tank diesel in de Landrover.

Gespannen naar bed

We maken ons grote zorgen over de veiligheid op de stembureaus. We hebben afgesproken dat ik stand-by zal zijn. Als er geweld uitbreekt kom ik met de auto mijn vrienden 'redden'.

Het aantal stembureaus is in de stedelijke gebieden gehalveerd en het wordt dus dringen geblazen.

Het plan is om heel vroeg bij het stembureaus te gaan wachten We nemen een kampeerstoel en brood en drinken mee. We gaan enigszins gespannen vroeg naar bed. Zaterdag, de dag van de verkiezingen meer....

Reacties