Column: Wallen interessanter dan voetballen

14-06-2002
Door: OneWorld Redactie
Bron: Elias Makori

"Ik ben een journalist uit Kenia en ik heb de eer dit toernooi voor mijn krant te kunnen verslaan. Het is mijn tweede bezoek aan Nederland, een land dat voor mij iets speciaals heeft.

Ik ben naar school geweest in het stadje Kisii, in west-Kenia. Daar kreeg ik les van Nederlandse missionarissen uit Tilburg. Ik kon toen nog niet weten dat ik 11 jaar na de middelbare school zelf hun land zou bezoeken.

Ik ben getroffen door de opwinding die Euro 2000 heeft veroorzaakt in dit land. Bij ons in Kenia kennen we Nederland toch vooral van dat dappere jongetje dat zijn vinger in de dijk stak, en natuurlijk de windmolens en het voetbal. Maar van mijn goede indrukken van de Nederlanders bleef bijna niets over door een medewerker van de Nederlandse ambassade in Nairobi, die mij om onduidelijke redenen eerst geen visum wilde geven.

Dankzij de hulp van een Nederlandse collega, de Scherpenzeel Stichting en een andere ambassademedewerker was ik net op tijd klaar met de hele bureaucratische rompslomp om de openingswedstrijd te kunnen zien. En zelfs dat ging op het laatste moment nog bijna mis toen ik samen met een collega uit Uganda een uur vastgehouden werd door de paspoortcontroleurs op Schiphol. Zij wilde vaststellen of we wel op rechtmatige gronden naar Amsterdam gekomen waren. Ik kan het ze vergeven: ik begrijp dat ze onder grote druk moeten werken vanwege het Groot Alarm Voor Voetbalvandalen - maar wacht eens even: zie ik eruit als een hooligan?

De sfeer in Amsterdam verschilt behoorlijk met die van mijn eerste bezoek in juni vorig jaar. Toen was ik hier met het nationale cricket team van Kenia voor de wedstrijd tegen Zuid-Afrika in Amstelveen. We verloren. Ondanks het feit dat het ook om een wereldkampioenschap ging (het maakt tenslotte niet uit voor welke sport dat is) was er geen rimpeltje van de opwinding van nu te bekennen. Die opwinding wordt mooi onderstreept door die oranje kleuren die ik overal zie. Wat een enorme solidariteit! Dat missen we wel eens in Afrika.

Amsterdamse nachtleven
Tot nu toe heb ik wedstrijden gezien in de Amsterdam Arena (Nederland-Tsjechië), het Philips Stadion in Eindhoven (Portugal-Engeland) en in de Kuip (Noorwegen-Spanje). Ik ben diep onder de indruk van de manier waarop de fans van de verschillende landen met elkaar omgaan. Voordat ik naar Nederland kwam had ik me er al bij neergelegd dat er regelmatig veldslagen zouden zijn. Dat kwam, denk ik, door de recente voorvallen tijdens Europese voetbaltoernooien, zoals de UEFA-wedstrijden tussen Leeds, Arsenal en Galatasaray. Tot nu toe heb ik het bij het verkeerde eind gehad.

Ik heb in mijn zeven jaar als sportverslaggever zo’n 25 landen mogen bezoeken, maar Euro 2000 slaat tot nu toe alles. De eerste drie dagen heb ik niet kunnen slapen, want ik moest het Amsterdamse nachtleven leren kennen. Het enige probleem is dat de kroegen hier zo vroeg sluiten. In Kenia blijven ze open totdat de laatste klant vertrokken is. Dat kan dus om 6 of 7 uur ‘s ochtends zijn. Ik ken zelfs twee kroegen in Nairobi die de afgelopen 25 jaar hun deuren nog nooit gesloten hebben….

Ik ben 29 jaar en niet getrouwd. Ik loop over de Amsterdamse Wallen en denk: wat doen al die mooie meiden achter die etalageruiten terwijl wij wanhopig op zoek zijn naar een vrouw?

Ik zou best een Nederlandse vrouw willen! Ik heb een paar artikelen naar mijn krant gestuurd (de The Daily Nation) met een oplage van 200.000) over de rosse buurt en die stukken hebben veel reacties losgemaakt. Kennelijk vinden de lezers deze verhalen interessanter dan de wedstrijdreportages!

Mijn redacteur vraagt me om meer verhalen over het dagelijks leven in Nederland - en meer details over de Wallen. U kunt me geloven of niet, maar de meeste Kenianen kwamen pas vorige maand te weten dat die buurt bestond. Dat kwam door het verhaal van een bekende Keniaanse zakenman, Abdalla Akasha, die gezocht werd vanwege vermeende drugshandel. Hij werd neergeschoten in de Bloedstraat in die Amsterdamse buurt. Het was groot nieuws in Kenia.”


Elias Obanyi Makori (1970) is plaatsvervangend chef sport van het dagblad The Daily Nation. Hij versloeg diverse Afrikaanse toernooien (cricket, volleybal, voetbal) en internationale wedstrijden (Japan, Nederland). Hij levert regelmatig journalistieke bijdragen aan de BBC Radio en Deutsche Welle.
Elias Makori is samen met drie andere Afrikaanse sportjournalisten uit Uganda, Ghana en Liberia op uitnodiging van de NCDO en de Dick Scherpenzeel Stichting te gast in Nederland om hun kijk op de EK te geven.

Daily Nation uit Kenya

Reacties