Colombianen eisen 169 miljoen gulden van Foster Parents

14-09-2000
Door: OneWorld Redactie
Bron: onzeWereld

(op de foto Willeke Alberti met Vietnamese fosterkinderen, ANP)

De kern van de klacht is dat gelden niet zijn besteed. Wilgers: 'We hebben bewijzen dat er op zijn minst drie miljoen gulden zoek is.' De advocaat bezocht eind augustus de kinderen in hun woonplaats Barranquilla en trof er 'onbeschrijfelijke toestand' aan.

Wilgers stelt dat de kinderen uit Barranquilla, voor wie FFP fondsen werft, alsnog recht hebben op 540 gulden. Dat is het bedrag dat iedere ouder jaarlijks betaalt voor een fosterkind. De geclaimde schadevergoeding van 169 miljoen gulden is gebaseerd op die 540 gulden, maal 19 jaar, maal 16.500 kinderen.

FFP was sinds 1986 actief in de Colombiaanse stad. Begin dit jaar maakte de organisatie bekend de activiteiten daar stop te zetten.

'Via via' kwam Wilgers in contact met de misnoegde bewoners van Barranquilla. 'Die mensen leven tussen hoop en vrees. Voor hen was het bijna ongelooflijk dat ze in deze zaak steun uit Nederland krijgen om hun recht te halen.'

De advocaat is ervan overtuigd dat de rechter hem in het gelijk zal stellen. 'FFP onkent dat het om 19 jaar gaat, waarmee ze indirect al iets toegeven. Het volgende gekissebis zal dan wel gaan over het aantal kinderen. Ik heb verklaringen dat op een vergadering van FFP Nederland zelf het aantal van 16.500 kinderen werd genoemd.'

FFP stelt dat mede dankzij haar investeringen 'de situatie in Barranquilla dermate is verbeterd, dat de families op deze basis zelfstandig verder kunnen.'

De organisatie zegt eind 1998 een onderzoek te hebben uitgevoerd naar de levensstandaard van de families in Barranquilla. De organisatie beweert op basis hiervan dat bleek dat de levensomstandigheden flink zijn verbeterd. 'Met name op het gebied van gezondheidszorg en onderwijs zijn positieve resultaten behaald.'

’Onpasselijk’
FFP geeft op haar website een overzicht van de in de Colombiaanse stad gerealiseerde projecten. Zo zijn volgens FFP duizenden kinderen gevaccineerd en tientallen medische hulpposten opgericht. Er zijn onder meer 22 scholen gebouwd of verbouwd, zijn tientallen scholen ingericht en kregen drieduizend kinderen schoolgeld.

Ook zijn er 7000 nieuwe woningen gebouwd en sanitaire voorzieningen verbeterd. FFP besloot de activiteiten te verleggen naar armere delen van Colombia en stelt dat de ouders in Barranquilla daarvan al geruime tijd op de hoogte waren.

Volgens Wilgers klopt hier niets van. 'Men gaat weg uit deze stad omdat er teveel nieuwsgierige mensen actief onderzoek doen en omdat de begunstigden gaan klagen.'

Wilgers vindt dat de wijze waarop FFP de handen aftrok van de 'gefosterde kinderen' in Barranquilla onrechtmatig is. De advocaat heeft vele bewoners geïnterviewd en een van de enquêteurs gesproken die door FFP waren ingehuurd.

De wijze waarop FFP tot de conclusies over Barranquilla komt is volgens Wilgers niet correct. 'Die ondervrager vertelde me dat de vragenformulieren zo waren opgesteld dat men de conclusie moest kunnen trekken dat de bewoners een dermate ontwikkeling hadden doorgemaakt, dat ze niet langer behoefte hadden aan materiële ondersteuning.'

De raadsman stelt 'onpasselijk' te zijn geworden toen hij in Barranquilla rondreisde. 'Ik trof er een onbeschrijfelijke toestand aan. Mensen wonen er boven open riolen, weliswaar vaak in betonnen in plaats van golfplaten hokken. De materiële behoefte is hemeltergend groot. Baranquilla is een stad die duizenden nieuwe, arme plattelandbewoners aantrekt.'

Wilgers maakte beelden van de leefsituatie van de bewoners, nam talloze interviews op en verzamelde 'een koffer vol documenten' om zijn claim te onderbouwen. Een deel van informatie wordt donderdag 14 september uitgezonden in het TV-programma Zembla.
Klachtenprocedure
Wilgers: 'Ten eerste zeggen de inwoners bijna unaniem dat ze nooit persoonlijk geld hebben gezien. Ten tweede blijkt dat sommige families wel eens goederen kregen: een plastic teiltje, een plastic buis voor water en/of enkele zakken cement en golfplaten.'

‘Er is een gezin dat een plastic buis kreeg voor 600 pesos (6 gulden) en daarvan de helft moest lenen met rente. We hebben vastgesteld dat welgeteld twee families voldoende hebben gehad om een volledig betonnen huisje van drie bij vier meter te kunnen bouwen. Wat kost dat? Zo'n 150 gulden en niet de 540 die FFP jaarlijks vangt voor zo'n kind of gezin,' aldus Wilgers.

Wilgers vindt het heel opvallend dat er recent plots wel twee 'keurige scholen' en een half ziekenhuisje zijn gebouwd.

De advocaat verwijt FFP een onderneming te zijn die een kosten-baten analyse uitvoert. 'Men wil via foto's van veel arme kindertjes donateurs binnenhalen. Vervolgens gaat men beknibbelen op de uitgaven voor die kinderen. En als een gemeenschap, soms met steun van buitenstaanders, teveel prestaties van FFP vraagt, stopt de organisatie ermee.'

Het is de tweede keer dat bewoners in een ontwikkelingsland een klacht indienen tegen FFP. Eerder dit jaar werd bekend dat bewoners van de krottenwijk Cité Soleil in de Haïtiaanse hoofdstad Port au Prince, om dezelfde reden als de Colombianen, een claim indienen.

Ook daar beweren de 'Foster-families' dat allerlei beloften door FFP niet werden nagekomen en beweringen over gerealiseerde projecten niet juist zijn. Zo is er het voorbeeld van de aanleg van een basketbalveld dat wel vermeld wordt in de boeken, maar er in werkelijkheid nooit gekomen is.

Door een werkgroep van misnoegde Foster-donateurs werd FFP vorig jaar beschuldigd van het innen van geld voor niet-bestaande kinderen. Waren deze aantijgingen in de Haïti-zaak niet altijd hard te maken, stelt Wilgers, in Barranquilla zegt hij harde bewijzen gevonden te hebben.

Een woordvoerder van FFP Nederland zegt de aantijgingen 'die al jarenlang door hetzelfde kleine clubje mensen wordt gedaan grondig beu’ te zijn. 'Wij staan open voor kritiek om ons werk beter te kunnen doen voor kinderen in de Derde Wereld. Maar de kritiek moet wel onderbouwd zijn.'

'We hebben samen met donateurs een klachtenprocedure gemaakt. Iedereen met een klacht kan die sinds 1 januari indienen bij een onafhankelijke commissie, voorgezeten door oud-minister voor ontwikkelingssamenwerking Van Dijk. Deze commissie velt een bindend oordeel over elke klacht. De commissie heeft over Colombia nog nul dossiers ontvangen. Deze niet onderbouwde kritiek die via de media wordt geuit schaadt ons werk enorm en is erg frustrerend voor de mensen op het terrein.'

Zembla: 'Liegen voor het goede doel', donderdag 14 september 2000, 21.15 uur bij de VARA/NPS op Nederland 3

Website van Foster Parents Plan Nederland

Reacties