In cabinas leggen Peruanen contact met de wereld

20-05-2005
Door: Nico Hammelburg
Bron: OneWorld

In de Peruaanse hoofdstad Lima alleen al zijn er ongeveer 6.000 cybercafés (cabinas) die goedkope toegang tot het internet bieden, vertelt Fernandez-Maldonado. Met name de lagere inkomensgroepen en de jongeren profiteren van deze ontwikkeling.

'Mijn boodschap is: de informatiemaatschappij is een feit. Ook in Peru. De digitale snelweg is zelfs doorgedrongen tot de arme wijken van Lima, waar vooral jonge mensen druk gebruik maken van het internet. Voor mijn studie houd ik contact met 25 uitbaters van cabinas en zij zeggen dat de business alleen maar groeit. Het grote verschil met Nederland is dat hier iedereen thuis en op kantoor een (breedband)verbinding heeft. In Peru is 20 procent van de mensen wel aan het internetten, het land staat daarmee op de tweede plaats in Latijns-Amerika, na Chili, maar alleen de welgestelden hebben een pc thuis. De rest zit in de cabina .'

Hoe komt dat?

'Jullie staan er niet bij stil, maar een computer is veel te duur voor de meerderheid van de Peruvianen. Daarnaast hebben maar weinigen een telefoonverbinding thuis. Laat staan geld voor printers, faxen, software en rekeningen voor telefoneren en internet. De regering heeft wel een aantal programma's om bepaalde doelgroepen op het net te krijgen. Sommige NGO's en actiegroepen hebben met buitenlands geld een computer-centrum opgezet, met name voor trainingsdoeleinden, maar daar houdt het mee op.
 
Vooral scholieren en studenten vind je bijna dagelijks in de cabina. Niet alleen om te chatten en spelletjes te spelen, maar ze maken er ook hun huiswerk. Tijdens de schoolvakanties zie je ook een duidelijke dip in het aantal bezoekers. Natuurlijk is het relatief duur om te internetten, maar de mensen zien het als een investering in hun toekomst. Het is algemene vorming. Zelfs voor eenvoudige baantjes moet je vaak met internet overweg kunnen.'
 
Als je analfabeet bent, is het lastig internetten.
'Alle kinderen in Lima gaan naar school, zelfs de straatkinderen. Het lagere onderwijs is gratis. Analfabetisme vind je met name nog op het platteland. Het punt is meer, dat je in Nederland kunt beschikken over boeken, kranten, tijdschriften, folders, databases etc. etc.
In Peru hebben de jongeren dat allemaal niet. Hetzelfde geldt voor openbare voorzieningen, zoals bibliotheken, postkantoren en gezondheidscentra. Allemaal afwezig in Peru. Nu is in ieder geval de nodige informatie beschikbaar via het net.'
 
Peru is een arm land; 54 procent leeft onder de armoedegrens. President Toledo had de bevolking een 'frontale oorlog tegen de armoede' beloofd. Daar is bitter weinig van terecht gekomen.
'Juist daarom moeten wij, Peruvianen, zelf het heft in handen nemen. Wanneer de overheid geen rol van betekenis speelt, moet de ontwikkeling van onderop komen.'
 
In jouw visie is internet de oplossing van alle problemen. Kun je niet hetzelfde bereiken met een mobiele telefoon?
'Mobieltjes spelen bij ons in Peru een andere rol dan in Nederland. Een gsm dient om goed bereikbaar te zijn voor je werk. Het grappige is ook dat in Peru vooral ouderen graag een mobieltje kopen. Jongeren gebruiken internet.'
 
Welke trend neem jij waar in het gebruik van de cabinas?
'Er komen er steeds meer bij en door het grotere aanbod zakt de prijs om te internetten. Verder zie je dat jonge kinderen zich tot ware experts op het internet ontwikkelen. Ze nemen ook vaak oudere mensen mee om hen de kneepjes te leren.'
 
In Peru zijn er enorme verschillen tussen arm en rijk. Kan IT deze kloof dichten?
'Nee, dat kan internet niet. Dat kunnen alleen de politici doen. Bij mijn weten heeft het ook nog geen extra economische groei opgeleverd. Het is vooral een middel om te communiceren met de grote wereld, het verruimt het blikveld van de mensen. Ze worden zich bewust van hun eigen positie. Studenten, afkomstig uit de sloppenwijken, zoeken via het internet naar methodes om de omstandigheden te verbeteren. De kwaliteit van het leven wordt er door verhoogd.'
 
48 Procent van de mensen op het platteland leeft in extreme armoede. En als ze naar de stad trekken worden ze getroffen door werkloosheid, slechte huisvesting, discriminatie en geweld.. Jouw optimistische beschrijving van het internet, als oplossing voor alles, lijkt vooralsnog een droom ........
'Ik geef het toe, de allerarmsten hebben we nog niet bereikt.'

Reacties