BTC-CTB-informatiecyclus: Verplichte kost voor Belgen met OS-ambities

01-11-2006
Door: Tekst: Judith Jansen


De lessen van de BTC-CTB-informatiecyclus vinden simultaan plaats. De BTC doet het in het Nederlands, de CTB in het Frans. Het gros van de Belgische werkgevers in de OS stelt de cursus als voorwaarde om een sollicitatie in behandeling te nemen. Vandaar de overrompelende toestroom voor de opleiding. Elke maand begint er een nieuwe intensieve stoomcursus. Vier weekends na elkaar brengen de cursisten door in een jeugdherberg in hartje Brussel. Vrijdagavond begint het programma en tot zondagmiddag zijn ze bijna non-stop bezig met workshops en lezingen over onderwerpen als conflictpreventie, duurzame ontwikkeling, economie, China en de islam. Het prijskaartje? Veel vrije tijd en vijftig euro, inclusief overnachtingen en maaltijden.

'Het is goedkoper dan vier weekenden thuis', lacht Joost Dessein, een van de organisatoren. 'Dat kan omdat de overheid de cursus subsidieert. En dat moet ook. Als iedereen die iets wil in de ontwikkelingssamenwerking verplicht is deze cursus te volgen, kunnen we het niet maken er veel geld voor te vragen.'

Negenhonderd evaluatieformulieren

Elk jaar volgen ongeveer negenhonderd mensen de informatiecyclus. Daar zijn ook steeds enkele Nederlanders bij. De meeste van hen willen solliciteren op een functie bij een Belgische ontwikkelingsorganisatie en moeten daarom de informatiecyclus ook volgen. De cursus wordt al veertig jaar gegeven. Joost Dessein verzorgt nu een deel van het programma, maar heeft de cursus dertien jaar geleden ook zelf gevolgd. 'Ik merk dat de cursus enorm is geëvolueerd. Niet alleen inhoudelijk - het is logisch dat een opleiding meegaat met de tijd en de trends in de sector - maar ook kwalitatief zijn we er enorm op vooruit gegaan. Dat komt omdat we constant evalueren. Elke maand krijg je per lesonderdeel negentig evaluatieformulieren binnen, negenhonderd per jaar. De verwerking daarvan is een hels karwei, maar het komt de kwaliteit wel ten goede.'

Cursus
Informatiecyclus BTC-CTB

Organisatie
BTC-CTB, Belgisch agentschap voor ontwikkelingssamenwerking

Duur
Vier weekends

Kosten
€ 50, inclusief overnachting en maaltijden in jeugdherberg

Website
www.btcctb.org

Kris Bosch heeft de cursus in 2003 gevolgd. Kort daarna vertrok hij via de Canadese ngo Right to Play naar Zambia. 'Ik heb de cursus niet gedaan omdat het een vereiste was van Right to Play, dat was niet zo, maar eerder om meer inzicht te verwerven in de thematiek van de internationale samenwerking. Dat was toen mijn grote passie. Wat ik er heb geleerd, is me goed van pas gekomen bij mijn werk in Zambia. Als je nieuw bent in de sector en je hoort ineens praten over "Poverty Reduction Strategy Papers" of "Country Assessments", dan ben je blij dat je dat al eens eerder hebt gehoord. Helaas is de cursus te kort en niet diepgaand genoeg om een volledig en gedetailleerd beeld van de hele sector te krijgen. Maar eigenlijk is dat ook helemaal niet de bedoeling. Het doel is mensen te oriënteren, waarbij de cursus handig is om na te gaan of je nu eigenlijk wel geschikt bent voor het werk in het Zuiden.'

Het volgen van de cursus mag dan wel een voorwaarde zijn voor werk in de OS, een baangarantie is het niet. Bosch is bijvoorbeeld na zijn tijd in Zambia het commerciële pad ingeslagen. Hij werkt nu als management trainee voor SN Brussels Airlines in Centraal-Afrika. 'Met negenhonderd cursisten per jaar, is het onmogelijk dat die allemaal werk vinden in de OS', zegt Joost Dessein. Maar meer dan de helft van de deelnemers komt wel in de Noord-Zuid-sector terecht. En 22 procent van de cursisten vindt na één of twee jaar werk in het Zuiden.

De meeste cursisten hebben al een diploma van een universiteit of hogeschool op zak voor ze aan de opleiding beginnen. 'We krijgen antropologen, artsen, ingenieurs, psychologen, leraren - heel uiteenlopend. Maar ze delen allemaal dezelfde ambitie: een baan in de OS', zegt Dessein. Soms is het bevreemdend om te zien hoe mensen van niets weten. Intercultureel begrip ontbreekt vaak simpelweg. Als antropoloog werk ik met het voorbeeld van een ziekenhuissituatie in een samenleving die langs de vrouwelijke lijn is georganiseerd, een matrilineaire samenleving. Daarin is de broer van de moeder een belangrijk sociaal figuur. Als een kind het ziekenhuis wordt binnengebracht door een moeder en haar broer, wil dat dus niet automatisch zeggen dat er een slechte vader in het spel is. Dat soort dingen lijkt simpel, maar ik zie de monden van de cursisten openvallen als ik dit vertel. Daarom geloof ik heilig in het nut van deze cursus.'



Reacties