Brazilië wil internationaal fonds tegen ontbossing

07-11-2006
Door: Mario Osava
Bron: IPS

Landen die investeren in het behoud van de bossen zouden op die manier verhandelbare emissiekredieten kunnen verdienen voor de uitstoot van broeikasgassen.
Het voorstel staat ter discussie op de twaalfde VN-klimaatconferentie (COP 12) in Nairobi. De indieners verwijzen naar een recent rapport van de Wereldbank, waaruit blijkt dat een stuk tropisch bos wanneer het niet wordt gekapt een veel grotere waarde heeft als "niet omgezet broeikasgas" dan als landbouwgrond voor koeien of soja. Ontbossing draagt 20 tot 25 procent bij tot de uitstoot van broeikasgassen en leidt bovendien tot een verlies aan waardevolle biodiversiteit.
 
Het initiatief wil de strijd tegen de ontbossing verbinden met de koolstofmarkt, die in 1997 ontstond als gevolg van het Kyoto-protocol. Landen die verplicht zijn hun uitstoot van schadelijke broeikasgassen te reduceren, kunnen dat doel voor een deel halen door te investeren in projecten voor een schoner milieu in ontwikkelingslanden. Investeringen in "schone ontwikkeling", leveren verhandelbare emissiekredieten op.

Om de financiële dynamiek van de koolstofmarkten te koppelen aan de strijd tegen ontbossing, wil Brazilië een internationaal fonds in het leven roepen dat leeft van vrijwillige giften van projecten tegen ontbossing. Wanneer de ontwikkelingslanden hun bossen effectief gaan beschermen, zullen de rijke landen "politiek gedwongen" worden aan het fonds bij te dragen, stelt de Braziliaanse regering.
 
Brazilië maakte op 26 oktober bekend 30 procent minder bomen te hebben gerooid dan het jaar ervoor.

Het vrijwillige karakter van de bijdragen houdt een zeker risico in, geeft Rubens Born van de Braziliaanse milieuorganisatie Vitae Civilis toe. Het is niet zeker dat de industrielanden met geld over de brug zullen komen zolang er geen emissierechten tegenover staan. Een gelijksoortig project van vrijwillige bijdragen voor projecten in het Amazonewoud bracht niettemin 236 miljoen euro op. Een fonds heeft verder het voordeel dat het de besteding van de financiële middelen transparanter maakt.
 
Veel wat milieuorganisaties zijn tegen het idee. Volgens Bill Barclay van het Rainforest Action Network is het opkopen van goedkope koolstofkredieten in het Zuiden een gemakkelijke uitweg om niets te hoeven doen aan de uitstoot van koolstofdioxide door de verbranding van fossiele brandstoffen in de industrieën van het noorden. Barclays wijst er verder op dat de Wereldbank de soja-industrie die aan de basis ligt van heel wat ontbossing, zelf heeft gefinancierd.


 
Daarnaast is er een praktisch probleem om na te gaan welke bossen hoeveel koolstofkrediet vertegenwoordigen, en voor hoelang. De hoofdauteur van het Wereldbankrapport, Kenneth Chomnitz, acht controle mogelijk met behulp van satellieten en GPS. Een systeem van bosbehoud door de handel in CO2-emissierechten biedt volgens Chomnitz veel meer mensen financiële voordelen dan grote ontbossingsprojecten.

Reacties