Aziatische landen willen leeftijd kindsoldaten verhogen

23-05-2000
Door: OneWorld Redactie
Bron: IPS/doris

Vertegenwoordigers van zo’n twintig landen tekenden vorige week de Verklaring van Kathmandu. De bijeenkomst was georganiseerd door de Coalitie Stop het Gebruik van Kindsoldaten en de regering van Nepal, met steun van Unicef. Soortgelijke regionale conferenties zijn eerder gehouden in Afrika, Latijns Amerika and Europa.

Wereldwijd worden meer dan 300.000 kindsoldaten ingezet in gewapende conflicten. In Azië nemen naar schatting meer dan 75.000 kinderen jonger dan 15 jaar deel aan gevechten.

Volgens de Coalitie Stop het Gebruik van Kindsoldaten zijn daarvan zo’n 50.000 actief in Birma, aan zowel de zijde van de overheid als de rebellen. Naast Birma zijn Afghanistan, Cambodja en Sri Lanka notoire schenders van wat de Internationale Arbeidsorganisatie ‘een van de ergste vormen van kinderarbeid’ noemt.

In de Conventie van de Rechten van het Kind, door vele landen geratificeerd, staat dat kinderen jonger dan 15 jaar niet betrokken mogen zijn bij gewapende conflicten. De Algemene Vergadering van Verenigde Naties wil die leeftijd verhogen tot 18 jaar. Moeilijkheid is de bepaling van de leeftijd van de kindsoldaten omdat geboortecertificaten vaak ontbreken.

Een van de belangrijkste oorzaken om kinderen tegen hun wil bij conflicten te betrekken, was volgens de vertegenwoordigers in Kathmandu de eenvoudige manier waarop aan lichte wapens kan worden gekomen.

Kinderen zijn ook gewild omdat ze goede soldaten zijn. Zij zijn eenvoudig te trainen en zeer loyaal. Daarbij zijn ze inzetbaar als verkenners, koeriers en spionnen en goed in staat landmijnen op te sporen. Kinderen worden daarnaast misbruikt als seksslaven voor de leiders.

Overheden ter verantwoording roepen is een ding. Maar hoe voorkom je dat kinderen als soldaten worden ingezet door rebellen en gewapende milities, zoals in Oost-Timor, de Filipijnen en Sri Lanka?

Volgens sprekers in Kathmandu is de beste manier om te voorkomen dat kinderen gaan vechten, de oorzaken ervan weg te nemen. Vaak worden kinderen gerecruteerd van arme families die geld nodig hebben.

Internationale donorinstellingen zouden daarom alternatieven moeten financieren voor kinderen in en rond conflictzones. Investeren in goed onderwijs is daarbij belangrijk. In Sri Lanka bijvoorbeeld staan veel etnische stereotypen in schoolboeken. De Tamil en Singalese jeugd hebben geen gemeenschappelijke geschiedenis, mede omdat ze naar aparte scholen gaan.

Reacties