Ruimteschip aarde. Global village. Dat zijn de meestgebruikte beelden om de aarde uit de verte te beschrijven. Het ruimteschip om onze nietigheid en kwetsbaarheid te benadrukken. Het werelddorp om uiting te geven aan de hoop dat we het, op elkaar aangewezen, toch zullen rooien met z’n allen. Hoe? Om die vraag onder ogen te zien,…

Scilly IslesRuimteschip aarde. Global village. Dat zijn de meestgebruikte beelden om de aarde uit de verte te beschrijven. Het ruimteschip om onze nietigheid en kwetsbaarheid te benadrukken. Het werelddorp om uiting te geven aan de hoop dat we het, op elkaar aangewezen, toch zullen rooien met z’n allen.

Hoe? Om die vraag onder ogen te zien, stel ik een derde vergelijking voor: de aarde als eiland – een afgelegen eiland in de wijde zee. Dat beeld drong zich op toen ik deze zomer de Scilly Isles bezocht, in de oceaan voorbij Cornwall. De straatarme bewoners hadden vroeger een systeem waarbij ieder huishouden eens per jaar een varken slachtte, dat dan aan het hele eiland ten goede kwam.

Het herinnerde me aan soortgelijke uitingen van shared poverty op andere eilanden waar ik ooit was. Ook de Faeröer tussen Schotland en IJsland waren arm – ’s winters was gedroogd walvisvlees het belangrijkste voedsel. Strandde er een school grienden, kleine walvissen, dan snelde iedereen toe om de dieren met vereende krachten een baai in te drijven, waarna alle gezinnen een gelijke portie vlees kregen toebedeeld.

Tory Island, voor de Ierse kust bij Donegal: hetzelfde verhaal. Doodarm, de enige hulpbron die ze hadden was kelp: zeewier. Ieder gezin kreeg, naar rato van het aantal kinderen, een stukje kust toegewezen waar het kelp mocht oogsten.

Stop. Nog vijftig woorden, dan is mijn laatste column voor dit blad klaar. Weer geen antwoord gevonden. Wel vragen gesteld, die misschien een duwtje in een denkrichting konden geven. Zoals deze: wat zijn de overeenkomsten en verschillen tussen ons wereldbewoners en die eilandbewoners? Kunnen we dat eilandbesef aanmoedigen? En wat is daarvoor nodig?

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief