Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Breyten Breytenbach (1939) is een van de meest veelzijdige dichters en kunstenaars van dit moment. Afkomstig uit Zuid-Afrika, wonend in Parijs, met een oeuvre dat uit elkaar spat van de kleuren, verhalen, beelden, mensen, landschappen en dromen. De poëzie van Breytenbach is groter dan het leven en intiem als een kleine aanraking. Ze onderzoekt zowel maatschappelijk onrecht als de zachte vlucht van een veelkleurige vogel – ‘allerliefste, ek stuur vir jou een rooiborsduif’.

We zijn trots en verheugd dat Breytenbach deze middag zijn eigen gedichten leest, in een warm en welluidend Afrikaans maar ook in het Nederlands..

ek sal sterf en na my vader gaan
Wellington toe met lang bene
blink in die lig
waar die kamers swaar en donker is
waar sterre soos seemeeue sit op die nok
en engele vir wurms spit in die tuin,
ek sal sterf en met min bagasie
in die pad val
die Wellingtonse berge oor
tussen die bome en die skemer deur
en na my vader gaan:

die son sal in die aarde klop
die wind se branders laat die voeë kraak
ons hoor die huurders
skuurloop bo ons kop
ons sal dambord speel op die agterstoep
– ouvader kul –
en oor die radio luister na die nag se nuus

vriende, medesterwendes,
moenie huiwer nie; nou hang die lewe
nog soos vlees om ons lywe
maar die dood beskaam nie;
ons kom en ons gaan
is soos water uit die kraan so

soos klanke uit die mond
soos ons kom en ons gaan:
ons béne sal die vryheid kén
kom saam
in my sterf in in my na my vader gaan
Wellington toe waar die engele
met wurms vet sterre uit die hemel hengel;
laat ons sterf en vergaan en vrolik wees:
my vader het ’n groot bôrdienghuis

Breyten Breytenbach