Afghaanse tapijtwevers: geboren junkies

02-05-2003
Door: OneWorld Redactie
Bron: OneWorld

Tapijtweefsters in het 20 jaar oude vluchtelingenkamp Khurasan steken eerst hun vinger in een pot opium en daarna in de mond van kun kinderen. Al snel vallen de kinderen in slaap en kunnen de vrouwen ongestoord werken. Gul Mena, een Afghaanse vluchtelinge: ‘We weten dat opium slecht is voor de gezondheid, maar tapijt weven is het enige dat ons behoedt voor armoede.’

Wanneer de kinderen volwassen worden, en zich dus in een vergevorderd stadium van verslaving bevinden, gaan ook zij werken in de tapijtindustrie. De opium geeft ze energie en verhoogt de productie. ‘Zonder opium kunnen we geen extra uren draaien. Dat berooft ons van geld dat we nodig hebben om onze gezinnen te voeden,’ vertelt Challey, een andere vluchtelinge.

In het armzalige Khurasan zijn zes kleine weverijen. Er wonen 1.375 gezinnen, voornamelijk etnische Turkmenen uit Afghanistan’s noordelijke provincies. ‘Turkmenen staan bekend om hun traditioneel geweven tapijten en de opiumverslaving is niet weg te denken uit hun gemeenschap,’ zegt Haji Saffar, eigenaar van een weverij. ‘Als je geen opium eet tel je niet mee.’

Rehabilitatie is noodzakelijk

‘Mannen en vrouwen verdienen per geweven meter tapijt 30 tot 34 dollar. Maar een persoon kan in een maand amper een meter weven,’ vertelt Saffar.

Een maatschappelijke organisatie, het Nijat Center zet zich in voor de verslaafde tapijtwevers en probeert, ondanks een chronisch gebrek aan middelen, de verslaafde vrouwen en kinderen in de kampen te rehabiliteren.

Oprichter Tariq Suleman zegt dat hij slechts 20 verslaafden per maand kan helpen, terwijl er 3.000 op de wachtlijst staan. ‘Het probleem is te groot voor onze organisatie. Maar de toekomst van duizenden jonge Afghanen staat op het spel.’

De organisatie heeft evenmin middelen om de verslaving van de jonge kinderen tegen te gaan. De meeste kinderen zijn bovendien analfabeet, omdat de ouders door de extra financiële lasten de kinderen liever laten werken dan ze naar school te sturen.

Een nieuwe tegenslag voor de tapijtwevers is de teruglopende export van tapijten, een gevolg van de oorlogen in Afghanistan en Irak. Weverijen sluiten en veel arbeiders, voornamelijk vrouwen, blijven werkloos achter. Suleman hoopt ‘dat internationale organisaties het probleem oppakken en een campagne op touw zetten voor de rehabilitatie van verslaafde vrouwen en kinderen’.


Jolanda Holwerda:
"Ik weet niet wat jullie met een reactie willen en kunnen doen, maar ik vind dit een afschuwelijk bericht op de maandagochtend.
We hebben het in NL moeilijk met de combinatie werken en kinderopvang, maar om je kinderen te drogeren vind ik echt shocking.
Als ik iets kan doen... ik hoor het graag."

Reacties