Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

‘Vluchtelingenvanger Vince Szalma doet zijn werk graag’, prijkt op de voorpagina van de Volkskrant op dinsdag 18 augustus. ‘Makkelijk werk’, staat in het artikel ‘en bovendien heeft  Szalma een hekel aan asielzoekers’. Vluchtelingenvanger, als in bounty-hunter, de ruwe vorm van buitengewoon opsporingsambtenaar. En de krant schrijft het klakkeloos op, zo bijdragend aan de toch al schrikbarend rap verruwende discussie over vluchtelingen en migranten. 

Verschil migrant en vluchteling
De media hebben duidelijk veel moeite met het verschil tussen migranten en vluchtelingen. Migranten trekken naar een ander land om daar langere tijd te wonen, vaak om er te werken, of op zoek naar een beter bestaan. Vluchtelingen vallen onder het door ons ondertekende verdrag van Geneve van 1951. Zij zijn op de vlucht voor oorlog en geweld, hebben recht op onze hulp en bescherming.

Het overgrote deel van de mensen die nu via landen als Griekenland, Italië en dus ook het Hongarije van meneer Szalma Europa binnenkomen, zijn vluchtelingen. Zij komen uit landen in conflict als Afghanistan, Eritrea en Syrië. Maar natuurlijk is er ook een percentage asielzoekers dat géén geweld ontvluchtte en in het rijke westen een beter bestaan hoopt te vinden. Een relevant verschil. Voor opvang van vluchtelingen is nog altijd draagvlak, voor het toelaten van immigranten is heel wat minder begrip. Dat in de discussie de begrippen vluchteling en migrant veelvuldig door elkaar gehaspeld worden, draagt ook niet bij aan een oplossing voor de groep vluchtelingen die terwijl u leest aankomen op de stranden van het Griekse Lesbos. 

Dat een krant op de voorpagina spreekt over ‘vluchtelingenvangers’ doet het ergste vrezen voor de in deze tijd zo broodnodige onderlinge solidariteit en doodgewoon fatsoen

Dát er zoveel meer vluchtelingen naar Europa komen, is ten dele te verklaren door de voortdurende conflicten in landen als Syrië. De helft van de  bevolking van dat land is inmiddels op de vlucht, meestal naar een buurland. Maar als dan daar de voedselrantsoenen voor de kwetsbaarsten gehalveerd worden, de kinderen voor het 5e jaar op rij niet naar school kunnen, een goed dak boven het hoofd nog slechts een verre herinnering is en er geen enkel perspectief lijkt op een acceptabele toekomst, dan is het logisch dat vluchtelingen verder trekken. Mensensmokkelaars, gevaarlijke boottochten en lange voettochten door de bossen naar Hongarije. Ziekte, ontbering, uitputting, angst en wanhoop. Mensen hebben er veel voor over nieuwe toekomstperspectieven te creëren. 

Twittertokkies
Dat een hele horde anonieme twittertokkies op mij los gaat als ik de keuze van deze vluchtelingen uitleg en verdedig dat zij, al was het maar uit oogpunt van medemenselijkheid, geholpen moeten worden is tot daar aan toe. Dat een krant vervolgens op de voorpagina spreekt over ‘vluchtelingenvangers’, getuigt van bar weinig respect voor internationale afspraken waar we dus zelf onze handtekening onder gezet hebben, maar doet ook het ergste vrezen voor de in deze tijd zo broodnodige onderlinge solidariteit en doodgewoon fatsoen. 

Het ontbreekt er nog maar aan dat de Volkskrant de kop illustreert met een foto van Szalmas jachttrofeeën. 

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
670

Tineke Ceelen is sinds 2003 directeur van Stichting Vluchteling. Ze is opgeleid als cultureel antropoloog en heeft voor verschillende …
Profielpagina