Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder
Een unicum in de Nederlandse bladenindustrie: VOGUE en Harper’s Bazaar staan in september in het teken van diversiteit en gaan – net als ELLE – voor kleur op de cover. “Magazinemakers hebben een wake-up call gekregen”, schrijft fashionactivist Janice Deul.

Al jaren maak ik me sterk voor meer diversiteit in mode en magazines: er is meer dan wit, jong en slank. Dus zat ik begin april bij Pauw, samen met Cécile Narinx, de hoofdredacteur van Harper’s Bazaar, en Jessica Gyasi, een Nederlands model met Ghanese roots. Aanleiding was een uitspraak van VOGUE-hoofdredacteur Karin Swerink. Volgens haar had Nederland, buiten de Marokkaans-Egyptisch Amsterdamse Imaan Hammam, geen goede zwarte modellen en waren kleur en diversiteit “niet van belang” voor een modetijdschrift. Swerinks uitlatingen veroorzaakten een storm van verontwaardiging en verdriet.

Keerpunt

Het debat bij Pauw leverde boeiende televisie op, en haalde de top tien van hoogtepunten van het afgelopen seizoen. Maar niet alleen om die reden was het memorabel. In mijn optiek markeert deze uitzending – net als Swerinks ongelukkige uitlatingen – een keerpunt in de Nederlandse bladengeschiedenis. Dat een programma als Pauw zo’n onderwerp bespreekt, geeft aan dat de relevantie van mode en modemagazines in de diversiteitsdiscussie eindelijk wordt onderkend.

Er is sindsdien winst behaald. Zo vertelt Cécile Narinx  in een openhartig essay in het septembernummer van haar blad dat het gesprek bij Pauw haar ogen heeft geopend. “De confrontatie in Pauw heeft me diep aan het denken gezet. Een modetijdschrift laat meer zien dan alleen kleren. Als bladen als Bazaar en ELLE de mening over schoonheid in textiele vorm beïnvloeden, dan doen ze dat ook op het vlak van uiterlijk. Punt uit.” “Het lijkt toch of er overal opeens kwartjes vallen [..] Het draait op de catwalk en in de campagnes niet langer om gladde, heterosexy perfectie, maar om eigenheid en persoonlijkheid.”

Eigen cirkeltje

Swerink is eveneens tot nieuwe inzichten gekomen. Zo vertelde ze begin deze maand: “We hebben veel te lang een blinde vlek ­gehad, al was dat niet bewust. We zijn te gefocust geweest op ons eigen cirkeltje. [..] Maar ja, dat is geen excuus. Try harder.” Inmiddels heeft ze een aantal freelancers aangetrokken die het monochrome VOGUE-team meer kleur geven. Daarnaast vindt in oktober een festival plaats, waarin diversiteit een van de thema’s is.

We hebben veel te lang een blinde vlek ­gehad

Ik juich deze ontwikkelingen toe. Eindelijk staat ‘diversiteit in mode en magazines’ op de publieke agenda en is het in mainstream media een topic. Eindelijk laat ELLE op het septemberomslag een gekleurd model met een traditionele black hair-stijl zien – een zeldzaamheid! En eindelijk lijkt de bladenindustrie zich rekenschap te geven van haar maatschappelijke rol en verantwoordelijkheid. Een vereiste voor iedere bladenmaker die haar vak, medium en lezer serieus neemt.

Dat stemt me hoopvol en positief. Maar echt blij ben ik pas wanneer speciale ‘diversiteitsnummers’ overbodig zijn, en inclusiviteit even vanzelfsprekend is als de wisseling van de modeseizoenen. Wanneer we niet alleen een divers beeld van beauty in modebladen zien, maar ook de makers – fotografen, journalisten, stylisten en redacteuren – diverser en veelkleuriger zijn. Wanneer journalisten die verslag doen van dergelijke ontwikkelingen niet volstaan met een obligaat telefoontje naar een magazine, maar alle betrokkenen om input vragen.

Laat van je horen

Als we deze veranderingen willen bespoedigen, moeten we ons gezamenlijk sterk maken voor een inclusieve bladenindustrie. Mensen in ‘het wereldje’ en daarbuiten. Laat dus van je horen als de redactie van je favoriete glossy ‘black hair’ weer eens op problematische wijze afbeeldt, wanneer modemakers zich culturele uitingen toe-eigenen of wanneer je blad uitsluitend één vorm van schoonheid ophemelt. Spreek! Schrijf! Bel! Tweet! Facebook!

Diversiteit lijkt een modewoord, maar het is meer dan the ‘hottest next thing’ of de nieuwste trend. Diversiteit moet een constante zijn in de mode, net als de little black dress, de 501-jeans en de tijdloze trench.

Janice Deul is lifestyle-journalist, mede-auteur van het Little Black Hair Book en fashionactivist. Via haar platform Diversity Rules zet ze zich in voor diversiteit in mode en magazines.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
OW_logo_nieuw_RGB

OneWorld

Profielpagina