Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Ik begon dit jaar zonder goede voornemens. Elk jaar is het namelijk hetzelfde liedje. Meer sporten, gezonder eten en minder toxische relaties. Aan het einde van de maand haak je af en blijf je haken aan oude gewoontes. Ik ben ook in een fase van mijn leven beland waarin ik niet meer in ze geloof. Ik geloof niet in goede voornemens, omdat mijn voornemens niet afhangen aan de jaarwisseling. Vorig jaar ben ik van een bankhanger veranderd in een fanatieke sporter. Je kan mij vier tot vijf keer per week in een sportschool vinden. Ik ben in een fase van mijn leven terechtgekomen waarin ik zie dat de voornemens beginnen als jij er klaar voor bent. Maar toch gebeurde er iets op 1 januari dit jaar.

Ik was al een tijd aan het roepen dat ik mijn instagram foto’s wilde verwijderen. Af en toe scrolde ik door de 553 foto’s en vroeg ik me af wat voor toegevoegde waarde deze foto’s hadden in mijn leven. Ik begon steeds vaker de conclusie te trekken dat het minimaal is. Foto’s van kopjes koffie die ik heb gedronken, filmpjes van concerten die ik heb bezocht en selfies uit een andere fases van mijn leven. In sommige foto’s kon ik mezelf haast niet herkennen en schaamde ik mij eigenlijk wel eens als ik iemand die foto’s zag bekijken. ‘Ja, ik weet ook niet zo goed waarom ik dat heb gepost’, kwam er dan vaak uit mijn mond. Iedereen heeft wel foto’s online staan, die ze zonder erbij na te denken hebben geplaatst. Op 1 januari besloot ik dat ik mij niet meer wilde verantwoorden over mijn vroegere zelf. In de vroege uurtjes van het nieuwe jaar begon ik ze dan één voor één te verwijderen.

Op 1 januari besloot ik dat ik mij niet meer wilde verantwoorden over mijn vroegere zelf

Het geeft een gek gevoel, je verleden zien verdwijnen van het beeld. Je gaat terug in de tijd en hoe meer ik terug ging, hoe meer ik mij losgekoppeld voelde van het beeld. Ik weet niet meer wat Esra toen dacht, wat zij voelde. Waarom ze dat vloekend jasje met dat jurkje droeg en waarom ze nooit aandacht gaf aan haar kapsel. Waarom ze omging met die mensen en waarom ze zo onzeker was. Ons leven op sociale media lijkt steeds belangrijker te worden. Series zoals Black Mirror laten een donkere toekomst zien. Instagram lijkt een andere realiteit te worden, waar gezichten mooier, konten ronder en gerechten er lekkerder uitzien. We kunnen, óf helemaal opgaan hierin, óf een stap achteruit zetten.

Een uur later bekeek ik mijn Facebook en Instagram tijdlijnen. Het is leeg. Het is alsof mijn jaren online nooit hebben bestaan. Alsof ik niet heb geleefd. Maar ik leef wel. Ik ervaar het leven, ik ben verliefd en ik hou van de mensen om mij heen. Ik hou van mijzelf en ik doe nog altijd mee met het sociale media leven. Ik like mijn vrienden en bekijk de meest tijd-dodende filmpjes. Het is allemaal niet zo erg, maar dit goede voornemen werpt nu al haar vruchten af. 2018 wordt een mooi en eerlijk jaar voor mij. Een jaar zonder de drang om goedkeuring, een jaar vol diepgang. Een schone lei met, vanaf nu, bewuste bijdrages aan sociale media.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
PLLRAAK_ESRA_DEDE_HR__24

Esra Dede

Freelance journalist

Esra Dede blogt voor OneWorld over alles wat haar opvalt. Hoewel haar ouders Turks zijn, heeft ze niets met labels als ‘allochtoon’, …
Profielpagina

Advertentie

wca2019_600x500_v4 (002)