Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 4 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

dWvWiT#60– Robert Went is econoom bij de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR). Hij werkt bij de WRR o.a. mee aan onderzoek naar en publicaties over 'de toekomst van werk' en 'middenklasse(n) onder druk', en twittert veel over economie en globalisering. Voor OneWorld selecteert en becommentarieert hij wekelijks zijn favoriete tweets. Uit zijn  195 tweets van afgelopen week zijn dit de 12 die je niet mag missen.

People

trEuropa
Een paar weken terug stond ik met een interview in De Groene onder de kop "Als ik ergens somber van word, is het van Europa." Dat interview, dat nu gratis te lezen is, leidde tot de uitnodiging een keer langs te komen voor een discussie met de staf van de Directie Integratie Europa (DIE) van het ministerie van Buitenlandse Zaken, die het Nederlandse Europa-beleid coördineert. Ze nodigen daar af en toe iemand uit om hen van buiten een spiegel voor te houden: de Chatham House Rule geldt, en afwijkende visies en provocaties worden op prijs gesteld. Dat gesprek vond deze week plaats: erg leuk, maar veel te kort. 

Terwijl ik in het weekend nadacht over wat ik bij de DIE zou gaan vertellen, las ik een mooie column van Marike Stellinga in het NRC, en zag ik een uitstekend interview in het Buitenhof met de voormalige adviseur van Barosso, Philippe LeGrain. Ik kon daar direct bij aanhaken want beiden zeggen veel dingen die ik ook vind:

Als ik zie hoe het met Griekenland gaat in de eurozone moet ik af en toe terugdenken aan Margaret Thatcher, die ik voorzover ik me herinner nooit eerder instemmend aangehaald heb. In 1990 waarschuwde zij het Britse parlement dat de euro een einde zou maken aan de democratie. Overdreven? Bangmakerij? Lees dan ook eens dit artikel van commentator Gideon Rachman in de Financial Times, waar o.a. deze zin in voorkomt: "(T)he German consensus is that the lesson of the whole Greek crisis is that Europe needs to be even less flexible, with the eurozone requiring tougher rules and stricter enforcement, including tighter supervision of national budgets from Brussels." 

Hoe moet het verder? Niemand weet het, kom ik steeds meer achter. Op zoek naar een antwoord ging ik een week eerder naar een publieke bijeenkomst van het Sustainable Finance Lab over de toekomst van de euro. Harold Benink presenteerde daar een plan, dat – voor zover ik het goed begrepen heb – samengevat kan worden als "Varoufakis plus conditionaliteiten." In de discussie daarna en tijdens de borrel na afloop bespeurde ik weinig enthousiasme, en het meest verrassend was de voormalige president van DNB Nout Wellink. Die liet zich – dat was nog voorspelbaar – niet alleen uiterst kritisch uit over het beleid van de ECB (quantitative easing), maar stelde ook dat overheden de Europese budgetregels soepeler moeten interpreteren om de groei in Europa verder aan te zwengelen. En dit was wat mij betreft de uitspraak van de avond:

Oproepen tot een Europese groeiagenda, zoals bijvoorbeeld Mariana Mazzucato deze week nog eens deed, is wat mij betreft dan ook sympathiek maar weinig realistisch: het gaat niet gebeuren. Plannen voor het verder of versneld integreren van Europa en de eurozone zijn tot mislukken gedoemd en leiden tot niks, want er is geen draagvlak voor en de verschillen tussen landen zijn niet kleiner maar groter geworden. En ik word daarmee ook opnieuw steeds somberder over de toekomst van de euro. We moeten opnieuw goed gaan nadenken over wat we nationaal willen laten en wat echt Europees of mondiaal geregeld moet worden. Dat lijkt me de enige manier om te voorkomen dat het mooie idee van een vreedzaam en welvarend Europa nog verder uitgehold en ondermijnd wordt. Maandag speecht onze minister van financiën Jeroen Dijsselbloem aan de Universiteit van Utrecht over de toekomst van de euro, en daarna mag ik daar onder leiding van Martin Visser over in gesprek met Lex Hoogduin, Rens van Tilburg en Focco Vijselaar. Ter voorbereiding ga ik dit weekend "In de ban van de krekel, in de ban van de mier" van Geert Mak maar eens lezen. Ik ben heel benieuwd hoe optimistisch ik straks uit Utrecht terugkom. Gelukkig schijnt de zon.

Amartya Sen over austerity
Wijze woorden van een van de bekendste nog levende Nobelprijswinnaars, met een mooie titelreferentie naar een klassieker van Keynes. Om te lezen, en te bewaren. 

Sporten

Piketty over Atkinson
Nog een lang stuk om te bewaren: Piketty bespreekt het boek van Tony Atkinson, over wat we kunnen doen aan ongelijkheid.

Omgaan met robots
De dagelijkse stroom nieuws en berichten over wat robots allemaal kunnen en hoe dat ons werk al dan niet bedreigt, krijgt een wassende onderstroom met artikelen en blogs over hoe we met de kansen en bedreigingen van robots om kunnen gaan. Drie tweets uit de oogst van deze week.

Halfloon
Bij Young and United, de jongeren van de FNV, zit een stel creatieve mensen want ze weten steeds weer leuke initiatieven te bedenken om aandacht te krijgen voor hun campagne om het jeugdloon omhoog te brengen. Na de actie van Soufian bij de aandeelhouders van AH, het op zijn kop zetten van een SER-vergadering en het maken van het boek WTFACT, hebben ze deze week een originele advertentie gemaakt. Ik heb de petitite al getekend, dat kan hier.  

"Wet van Went"
Wat je steeds weer ziet in berichten over robots is dat er een enorme afstand bestaat tussen wat technisch mogelijk is en wat ook daadwerkelijk gebeurt. Technologie is geen exogene factor die, zoals het weer, over ons heen valt zonder dat we invloed hebben op de vorm en de inhoud. Met mijn longread co-auteur Hella Hueck (RTL) heb ik het daar vaak over, het is leuk en relevant te proberen te begrijpen waarom dingen gaan zoals ze gaan, en voorspellingen vaak niet uitkomen. Tijdens een presentatie die Hella deze week gaf op een symposium over robots, heeft zij daar – heel eervol – een "wet" van gemaakt 😉

[[{“fid”:”37391″,”view_mode”:”default”,”fields”:{“format”:”default”,”field_file_image_alt_text[und][0][value]”:””,”field_file_image_title_text[und][0][value]”:””},”type”:”media”,”attributes”:{“style”:”height:534px; width:853px”,”class”:”file-default media-element”}}]]

Blijf op de hoogte
Mijn eigen website vind je HIER [en nu ook met RSS-feed]

Vanaf nu elke week een mailtje wanneer mijn nieuwe blogpost online staat? Opgeven daarvoor (en eventueel later weer opzeggen) kan HIER.

Je abonneren op de RSS-feed van dit blog kan ook HIER

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€4 per maand)
went

Robert Went

Robert Went is econoom en werkt bij de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR). Hij tweet over economie en globalisering.
Profielpagina