-
Terwijl de zon onderging en de kammen van de Mitumba bergen rokerig blauw kleurden, zaten moeders stilletjes op een rij op een houten bank voor de verpleegkundigenpost in de kinderafdelingtent. De kinderen die languit in hun schoot lagen waren nieuw opgenomen patiëntjes, te zwak om tegen te stribbelen terwijl de verpleegkundige zich met hoofdlampjes bijschenen om een ader te zoeken om een infuus te prikken.
-
Buiten is alles weelderig groen, maar in de ziekenhuistent van Artsen zonder Grenzen in Zuid-Kivu (DRC) liggen kinderen op sterven. Als gevolg van ondervoeding waaraan ze door jaren van oorlog en onveiligheid ten prooi gevallen zijn, lijden ze aan ziekten die perfect voorkomen kunnen worden. AzG-kinderarts Chris Bird doet wat hij kan voor ze.
-
Werken in een afgelegen kliniek in de Democratische Republiek Congo: dat is leren omgaan met een gebrek aan ruimte, middelen en medicijnen – en steeds langere wachtrijen. Chris Bird was ooit journalist bij Reuters en The Guardian. Nu werkt hij voor Artsen zonder Grenzen als kinderarts, en houdt een blog bij.
-
In het afgelegen stadje Lulimba, in het oosten van de Democratische Republiek Congo (DRC), is het moeilijk werken als arts. Maar Chris Bird doet het, voor Artsen zonder Grenzen. Ooit was hij verslaggever voor Reuters en The Guardian. Tot hij het menselijk lijden niet langer machteloos kon aanzien.
