Traditionele crematie. Foto: Marc Shandro CC

Wie in India is geweest, heeft vast wel eens een crematieplechtigheid in de openlucht gezien of geroken. De meeste hindoes worden gecremeerd omdat zij geloven dat dit de snelste manier is om de ziel te laten ontsnappen uit het lichaam op weg naar zijn bestemming.

 

Jaarlijks overlijden er in India ongeveer 8,5 miljoen hindoes en al die crematies vereisen aardig wat brandhout. Per jaar gaan naar schatting 50 tot 60 miljoen bomen in vlammen op. Dit veroorzaakt CO2-uitstoot, maar ook stank. Met name in dichtbevolkte gebieden kan dit voor problemen zorgen.

 

Lichamen in de rivier

 

Het gebeurt regelmatig dat arme gezinnen niet genoeg geld hebben om veel hout in te slaan voor het verbranden van hun overleden familieleden. Na afloop van de crematie wordt de as vaak in de rivier gegooid en het komt dan ook voor dat daarbij half verbrande lichamen in het water terecht gekomen. Dit vergroot de kans op ziektes.

 

Vinod Kumar Aggarwal, een Indiase ingenieur, was er getuige van dat een arm gezin hun dode in de rivier moest werpen en besloot dat het zo niet langer kon. Hij bedacht een methode die minder hout gebruikt en de lucht niet vervuilt. Voor de verspreiding van de methode richtte hij de Indiase milieuorganisatie Mokshda Paryavaran Evan Van Suraksha Samiti op.

 

 

De Mokshdamethode. Foto: Mokshda

Mokshdamethode

 

De Mokshdamethode werkt als volgt. In plaats van het hout op de grond te leggen wordt, het hout en de overledene op een soort van barbecue gelegd. Hierdoor kan de lucht beter bij het hout komen en brandt het beter. Daarnaast staat er boven de Mokshdabrandstapels een schoorsteen. In de schoorstenen zitten filters die de rook filteren.

 

Onder de brandstapel zit bovendien een plaat die de as opvangt. Hierdoor smeult de stapel minder lang na en kan de plek sneller door een ander gezin worden gebruikt. De as wordt ook niet in de rivier gegooid maar op het crematieterrein uitgestrooid.

 

Voordelen

 

Met deze nieuwe methode is nog steeds 100 kilo hout per crematie nodig. Dat is echter wel een besparing van 75 procent op een gangbare crematie. Een belangrijke voordeel aan deze methode is dat deze rekening houdt met de hindoegebruiken. Dit in tegenstelling tot de crematoria op gas en stroom die de Indiase regering gebruikt om doden te verbranden waarvoor niemand zich meldt.

 

 

Dit stel is op weg naar hun bruiloft. Op de  achtergrond stapels hout bestemd voor crematies. Foto: Eli Sham CC

Bij de Mokshdamethode kan de familie om het lichaam komen te staan om volgens de hindoetradities afscheid te nemen van hun geliefde.

"Het is moeilijk om oude gewoontes te veranderen", zei Aggarwal onlangs in de Indiase krant The Hindu. "We kregen heel wat tegenwerking toen we het systeem twaalf jaar geleden introduceerden."

 

Inmiddels wordt zijn methode op zeven crematiegebieden in Vadodara en eentje in Faridabad toegepast. Er zijn plannen om de milieuvriendelijke crematietechniek op nog tachtig andere plaatsen in te voeren. Het Indiase ministerie voor Milieu en de UNDP, het ontwikkelingsfonds van de Verenigde Naties subsidieeren de Mokshdamethode.