Hoe Femke Funke wordt

Femke van Zeijl
Auteur: 
Femke van Zeijl
Genre: 
Blog

Recent verschenen

  • Wachten op de bus in Lagos.

    'Idioot blank mens'

    20-05-2012 | Femke van Zeijl
    De eindredacteur van YNaija maakt zich zorgen over mijn geestelijke gezondheid.
  • Wilma en ik op testrit in de Nederlandse file: klaar voor Lagos.

    Zo goed als je gadget

    12-05-2012 | Femke van Zeijl
    'Maar wat kan je telefoon dan?' vroeg hij. 'Bellen', antwoordde ik.
  • De moin moin molen bij tante Feyi in de straat.

    Moin moin madness

    22-04-2012 | Femke van Zeijl
    Hoe gestoomde bonencake Femke terugvoert naar Nigeria.
  • Uitzicht op de Oyingbo markt op het Lagos' vasteland.

    Blanke sekstrofee

    14-04-2012 | Femke van Zeijl
    Vrouw zijn in Nigeria levert heel wat verwerpelijke voorstellen op.
  • In de taxi in Lagos, Nigeria

    Geanimeerde scheldkannonades

    03-04-2012 | Femke van Zeijl
    'Bastaard! Beest! Jij idioot!' De techniek van de Lagosiaanse furie.
  • Mikkey laat meteen bier voor ons aanrukken.

    Bier in de ochtend

    29-03-2012 | Femke van Zeijl
    De bewoners van Ebute-Metta zijn me niet vergeten. Meteen als ik de hoek van de straat omsla, hebben ze me in de gaten. 'Funkeeee!'
  • Aangenaam bij nacht

    22-03-2012 | Femke van Zeijl
    Ik doop het bolletje yam-deeg in de slijmerige groene saus en hijs het vervolgens zonder al te veel draden te trekken omhoog. Drie paar ogen kijken toe.
  • Achterop de motortaxi

    Gouden toekomst

    14-03-2012 | Femke van Zeijl
    Terwijl een rat door de kamer kuiert, voorspelt hij me een gouden toekomst in de showbizz.
  • Dichtgeslibde aderen

    08-03-2012 | Femke van Zeijl
    Bij mijn zoektocht naar een huis in Lagos, Nigeria, zijn drie factoren van belang: lokatie, lokatie en lokatie.
  • De vlucht naar Lagos: naast de cabin crew ben ik een van de weinige blanken.

    Een angstaanjagende droom

    01-03-2012 | Femke van Zeijl
    'Als je dromen je geen angst aanjagen, zijn ze niet groot genoeg.' De tweet die afgelopen zaterdagavond over mijn scherm kwam, was niet speciaal voor mij bestemd. Maar ik voelde me wel aangesproken. Laat ik het maar bekennen: mijn droom jaagt me met zekere regelmaat de stuipen op het lijf.