"Een eerste blik in de de universiteitsbibliotheek wakkert het optimisme. De kamers zitten vol met mensen aan leestafels en het grootste deel van hen bestaat uit meisjes. De argeloze bezoeker kan denken dat er dan toch hoop is voor de toekomst van Jemen, ondanks de armoede, het geweld en de dreigende watercrisis," schrijven de verslaggevers Zaid Al-Alaya'a & Amira Al-Sharif van de Yemen Observer, een Engelstalig weekblad dat iedere zaterdag op papier verschijnt.

Maar de bibliotheek wordt helemaal niet gebruikt als studeerplek. De verslaggevers beschrijven hoe de studiezalen een soort vrijhaven zijn geworden voor vrouwen om de mobiele telefoon en internet te kunnen gebruiken. De streng-islamitische regels van de Jemenitische samenleving maken het vrouwen onmogelijk om gebruik te maken van internet-cafe's of elkaar in het openbaar te ontmoeten zonder lastig gevallen te worden.

Dus 'vluchten' de vrouwen naar de bibliotheek waar ze chatten en kletsen temidden van een boekenverzameling die in zekere staat van ontbinding verkeert. Boeken zijn een soort fysieke verdedigingsmuur tegen het barbarisme. Het resultaat is wel dat de studiefunctie van de bibliotheek nog maar amper gebruikt kan worden, het is er gewoonweg te lawaaiig.

De verslaggevers zien er een zekere ironie in. Het probleem wordt volgens hen immers pas opgelost als zowel vrouwen als boeken weer met respect behandeld worden.